Help! Mijn kind vertelt nooit iets over school!

Je vraagt aan je kind ‘hoe was het vandaag op school?’ en krijgt als antwoord ‘goed’. Je vraagt vervolgens ‘wat heb je allemaal gedaan’ en krijgt daarop als antwoord ‘weet ik niet meer’.

Als ouder is het toch wel fijn als je weet hoe je kind het heeft op school. Sommige kinderen laten duidelijk door hun gedrag merken hoe hun schooldag was. Maar er zijn ook veel kinderen die weinig vertellen. Wat kan helpen om toch wat meer te weten te komen over de schooldag?

Hoe help je je kind te vertellen over de schooldag?

Jonge kinderen vinden het nog moeilijk om informatie terug te halen van bijvoorbeeld het begin van de schooldag. Tegenwoordig hebben veel scholen een app waarin wel eens wat gedeeld wordt over wat de kinderen gaan doen, wat ze gedaan hebben (misschien foto’s die je weer kunt gebruiken om over in gesprek te gaan met je kind) of met welk thema ze werken. Ook wordt in de lagere groepen vaak gewerkt met ‘taakjes’, als je als ouder aan het begin van de week weet welke taakjes er voor die week op de planning staan, kan je er gericht naar vragen later in die week.

Bij de oudere kinderen kan je bijvoorbeeld vragen ‘wat vond je vandaag het leukste op school? Of wat vond je het stomste op school?’ En op het antwoord vervolgens weer doorvragen.  

Soms heeft je kind ook even tijd nodig om rustig thuis te komen en te ontspannen. Als jij gewerkt hebt, heb je misschien ook geen zin om meteen van alles te vertellen. Het kan best zijn dat je kind liever tijdens het avond eten verteld over zijn dag, of bij het naar bed gaan.

Een nieuwe fase, een kind van rond de 9 jaar gaat de wereld met een kritischere blik bekijken.

Soms zijn er dingen die je kind moeilijk vindt om te bespreken met jou als ouder. Rond de 9 jaar maken kinderen een ontwikkeling door waardoor ze de wereld ‘ineens’ anders zien. En ook zien dat jij als ouder bijvoorbeeld fouten maakt. Ze gaan kritischer kijken naar de wereld en leren hun eigen ik kennen. Als je merkt dat je kind met zorgen rondloopt, maar het lastig vindt om daar over te praten, dan kan het helpen om je kind een dagboek te geven, of een zorgendoosje. Je kind kan op een briefje schrijven of tekenen waar het zich zorgen over maakt en het briefje in het doosje stoppen. Soms is het opschrijven al voldoende en anders zou je op een later moment samen kunnen kijken wat er in het doosje zit. Andere leuke manieren om de dag door te nemen zijn bijvoorbeeld het smoeltjesschrift en slaapklets.

Wil jij meer weten over de ontwikkeling van het 9-jarige kind? Ik geef regelmatig workshops over deze ontwikkelingsfase. Wil je meer info? Neem gerust contact op!

Ik ga akkoord met de verwerking van de door mij verstrekte gegevens voor het gebruik om contact met mij te leggen in relatie tot de door mij gestelde vraag/opmerking in het berichtenveld.

De eerst volgende datum voor de workshop is donderdag 6 februari van 19:30 tot 21:30 bij K&O Katwijk. Klik hier om je aan te melden voor deze workshop!

Mijn andere workshops en trainingen voor ouders en kinderen vind je hier.

De frustraties van een jonge moeder.

Onlangs hoorde ik een moeder gillen tegen haar kind ‘KAPPEN! KAP NU MET DAT GEHUIL! STOP STOP STOP!’ De frustratie klonk door uit haar woorden. En haar kind ging alleen maar harder huilen.

De jongen ging voor het eerst naar school, wennen. En dan verandert er zooooveel voor een kind. Er komt zo ontzettend veel af op een kind dat net naar school gaat. Alles is anders. Je bent niet meer bij mama, je ‘moet’ de hele dag allemaal dingen, vaak zijn er nog ongeveer 20 andere kinderen of misschien zelfs meer. Je kent de juf niet. Morgen is er misschien een andere juf. Je hebt trek, maar je MOET echt wachten tot de pauze. De regels… verdeling van speelgoed. Als de plasketting er niet hangt moet je wachten tot je naar de wc mag en als je in de kring zit mag je niet naar de wc, een kiesbord. En in de klas is ook al zoveel te zien en te doen. Dus voor een jong kind zo ontzettend veel om aan te wennen en te verwerken.

Hoogsensitieve kinderen voelen sferen aan en hebben vaak meer tijd nodig om te wennen aan nieuwe situaties.

Hoogsensitieve kinderen voelen de sfeer aan, hoe de andere kinderen in hun vel zitten, ze voelen het als de juf zich moe voelt omdat ze niet lekker geslapen heeft. En dan hun eigen onzekerheid nog. Dat is heel erg veel om te verwerken voor zo’n ukkie. En daarom dus extra belangrijk dat jij als moeder je kind hierbij helpt. Dat je uitleg geeft over wat je kind misschien allemaal voelt en meemaakt. En natuurlijk, we zijn allemaal mens. De ene dag lukt het beter dan de andere dag om je kind op te vangen en te ondersteunen. Want ook als ouder neem je ‘bagage’ mee in hoe je reageert op een situatie en op je kind.

Net zoals kinderen nog heel veel andere dingen mogen leren, is ook het omgaan met nieuwe situatie, maar ook de dingen die ze voelen, emoties, iets wat ze nog mogen gaan leren. En daar hebben ze jou als moeder bij nodig.

Een boze bui heeft ons wat te vertellen.

Emoties hebben ons iets te vertellen. Ze geven een signaal af vanuit ons binnenste, een signaal waar we naar mogen kijken. En net zoals het kind in dit voorbeeld mag leren omgaan met nieuwe situaties, is er voor de moeder ook iets te leren. De frustratie klonk door uit haar woorden. Misschien had de moeder gehoopt op een rustige ochtend, nu haar kind eindelijk naar school ging. Zodat ze wat meer ruimte voor zichzelf zou hebben om op te laden. Of misschien voelde ze zich moe na een korte nacht. Dus ook als je zelf bijvoorbeeld frusratie voelt, is het interessant om op onderzoek uit te gaan om te ontdekken waar die frustratie vandaan komt. Wat heeft ‘frustratie’ jou te vertellen?

Hoe leer ik mijn kind omgaan met emoties?

Om je kind mee te nemen in de wereld van emoties is het boek ‘Het kleurenmonster’ een heel leuk boek, geschreven door Anna Llenas. In het kleurenmonster worden blij, verdrietig, boos, bang en rustig besproken. Door op een rustig moment het boek samen te lezen en er over te praten, raakt je kind spelenderwijs meer bekend met emoties.

Voor oudere kinderen kan het helpen om situaties na te bespreken en de emoties te benoemen. Dus bijvoorbeeld: ‘Ik heb het idee dat je je boos voelt.. klopt dat?’ En wat enorm ondersteunt is als jij als moeder ook jouw eigen emoties benoemt. Dus als je je blij voelt dit benoemt en toelicht waardoor het komt dat je je blij voelt. Of als je je gefrustreerd voelt, waar dit vandaan komt. En wat je er vervolgens mee doet. Kinderen leren van wat ze je zien doen!

Mijn kind vindt het lastig om te praten over hoe het zich voelt.
En als je kind het lastig vindt om over zijn gevoelens te praten kan je ook bijvoorbeeld samen tekenen hoe je kind zich voelt. Of een dagboek bijhouden, een zorgendoosje knutselen.

Het is belangrijk om emoties de ruimt te geven en daarbij ook grenzen te geven. Je voelt wat je voelt, en dat gevoel mag er zijn. Maar gedrag begrenzen, bijvoorbeeld: niet slaan, wel een rondje rennen om het blok huizen.

Soms voelt het voor ouders onwennig om hiermee te beginnen. Kleine stapjes. En geef jezelf en je kind ruimte om het samen te leren!

Lijkt het je fijn als er iemand met je meekijkt en denkt? Je kunt een vrijblijvend kennismakingsgesprek van een half uur met mij inplannen!

Ik ga akkoord met de verwerking van de door mij verstrekte gegevens voor het gebruik om contact met mij te leggen in relatie tot de door mij gestelde vraag/opmerking in het berichtenveld.

Hooggevoelig, hoogsensitief, HSP, wat is het eigenlijk?

Zoveel termen en je hoort ze, gelukkig, steeds vaker. Niet dat ik het de bedoeling vind dat we met zijn allen lekker veel labels gaan plakken. Maar een naam voor iets geeft soms richting in je zoektocht. En het maakt het voeren van een gesprek vaak makkelijker. Hoogsensitiviteit is een karaktereigenschap en dus GEEN stoornis. Je wordt er mee geboren, het is namelijk erfelijk.

Elaine Aron introduceerde in 1996 de term ‘highly sensitive person’. Uit haar onderzoek bleek dat 15-20% van de bevolking voldoen aan de kenmerken heeft die passen bij de eigenschap hoogsensitiviteit. 30% hiervan herkent zich in de term ‘high sensations seeker’ ofwel de temperamentvolle kinderen, prikkelzoekers, kinderen met een sterke wil. Hier zal ik mijn volgende blog op terugkomen.

Hoogsensitief of hooggevoelig?
Hoogsensitief of hooggevoelig? In Nederland worden beide termen gebruikt en hebben ze dezelfde betekenis. In Vlaanderen wordt met het begrip hooggevoelig overgevoelig bedoeld. Dat is in Nederland dus niet zo. Hooggevoeligheid is de hoeveelheid prikkels die binnenkomen en hoe die verwerkt worden. En overgevoeligheid is een emotionele reactie.

Een korte toelichting op hoogsensitiviteit:
Elaine Aron omschrijft de karaktereigenschap als:

‘Een aangeboren temperament met de strategie om informatie zorgvuldig te verwerken alvorens te handelen, dat resulteert in een besef van subtiele verschillen en in snel overprikkeld raken.’


Elaine Aron heeft onderzoek verricht en kwam tot vier belangrijke kernpunten:

Diepgaande verwerking: Bedachtzaamheid, de tijd om beslissingen te nemen.

Overstimulatie: In stressvolle situaties autonome arousal (snelle hartslag, zweten) vertonen. Cognitieve activiteit neemt af en prestatie verslechterd. Bij HSP’ers komt stress sneller en vaker voor dan bij niet-HSP’ers. Bijvoorbeeld bij het bezoeken van een drukke supermarkt, een overvol winkelcentrum, spreken in openbaar en examens. Veel HSP’ers proberen dit soort situaties te vermijden. Maar dit is natuurlijk niet altijd mogelijk en ook zeker niet wenselijk. Een balans is belangrijk.

Emotionele intensiteit. : HSP’ers laten over het algemeen intensere emotionele reacties zien. Zowel in positieve als in negatieve zin. Hoe dit zich uit in volwassen leeftijd komt voort uit hoe de jeugd ervaren is. Emoties hebben altijd een functie. Ze geven een signaal. Hoogsensitieve kinderen kunnen bijvoorbeeld veel huilen of heel boos worden na een drukke dag.

Sensorische sensitiviteit: Sterk bewust van details in de omgeving. Bijvoorbeeld sneller geïrriteerd door ruwe stoffen, lawaai, geuren, smaken etc. Vaak ook een lagere pijngrens, subtiele verschillen sneller opmerken en moeite hebben met prikkels van hoge intensiteit.

Elke van Hoof
Elke van Hoof verricht ook onderzoek naar Hoogsensitiviteit. Ze is klinisch psycholoog en werkzaam aan de vrije universiteit in Brussel. Wat Elke aangeeft naar aanleiding van haar onderzoeken is dat punt 2 tot en met 4 eigenlijk een gevolg zijn van de diepgaande verwerking. De diepgaande verwerking staat dus bovenaan als kenmerk van Hoogsensitiviteit.

Als je hier meer wilt lezen over de wetenschappelijke achtergrond van hoogsensitiviteit dan kan ik je zeker haar boek Hoogsensitief’ aanraden.


Rejection sensitivity
(gevoeliger voor afwijzing in de sociale context)
Hoogsensitieve personen zijn door hun diepgaande verwerking gevoeliger voor afwijzing van anderen. Dit komt doordat de spiegelneuronen van hoogsensitieve personen sterk ontwikkeld zijn. Ze kunnen zich goed inleven in de ander en kunnen hierdoor ook goed invullen/voorspellen wat de reactie van de ander zal zijn. Maar soms is die voorspelling ook niet de juiste. Wat ik veel hoor is dat hoogsensitieve kinderen en volwassenen daarom dingen maar niet doen, uit angst voor de reactie van anderen.

Als er veel van die situaties zijn die ‘voorspeld’ worden, en als er geen andere situaties tegenover staan die die voorspellingen corrigeren, dan zal de angst groter worden. Dat wat je verwacht, zal ook gebeuren. Hoogsensitiviteit is een erfelijke eigenschap. In ieder geval één van de ouders is dus ook hoogsensitief.

Ik hoor vaak van moeders in mijn praktijk dat ze het moeilijk vinden om om te gaan met de afwijzing van anderen op hun opvoedkeuzes en de afwijzingen van het gedrag van hun kind. Ik schrijf een aparte blog over dit onderwerp. Herkenning kan hierbij fijn zijn. Ik heb daarom koffieochtenden op de agenda gezet. Tijdens deze koffieochtenden is er ruimte voor hoogsensitieve vrouwen om ervaringen te delen. Je kunt je aanmelden door het contactformulier in te vullen.

Nog even de kenmerken van hoogsensitiviteit op een rijtje:
Nemen gedetailleerder, subtieler en intenser waar
Gevoelig voor prikkels van buitenaf
Meer tijd nodig om indrukken te verwerken
Diep en rijk innerlijke belevingswereld
Voelen stemmingen en sferen goed aan
Genieten intens van bijvoorbeeld muziek, natuur en kunst.
Eigen emoties en die van anderen worden intenser ervaren
Kunnen verlegen en introvert overkomen, maar zijn het vaak niet
Plichtsgetrouw (groot verantwoordelijkheidsgevoel)
Perfectionistisch
Functioneren minder goed onder ‘toezicht’
Zorgzaam
Moeite met aangeven eigen grenzen
Sneller last van fysieke klachten
Groter risico op stemmingswisselingen, depressiviteit, angsten en verslavingen
Meer me-time nodig om op te laden

Als je goed je weg hebt gevonden in hoogsensitiviteit is het een prachtige eigenschap! Hoe meer je er over leert hoe beter je zult weten wat bij jou past. Wat jij nodig hebt om je fijn te voelen en te kunnen ontwikkelen. Een greep uit de mooie kanten:

Je gaat HSP als kracht ervaren als je goed voor jezelf zorgt. Voldoende tijd neemt om te herstellen, dingen doet die jouw als persoon voeden en waarvan je groeit en geniet.

Zoals HSP’ers moeilijkere dingen diepgaand verwerken, verwerken ze ook de dingen als muziek, kunst, de natuur, lekker eten etc. dieper. En genieten hier dus intenser van dan niet HSP’ers.

Je voelt anderen vaak haarfijn aan. En weet ook wat het knelpunt in een situatie is. Hierdoor kan je je goed inleven in de ander en de ander ondersteunen.

Je hebt een sterke intuïtie. Soms krijg je zo’n onderbuik gevoel en dan denk je.. ja dit voelt goed of juist niet. Je hebt een innerlijk kompas. Je mag er naar leren luisteren 😉

Mensen vertellen makkelijk hun verhaal aan jou.

HSP’ers hebben een innerlijke drang om zichzelf te ontwikkelen en hebben een sterk reflecterend vermogen. Hierdoor ben je je snel bewust van jezelf in allerlei situaties.

Veel HSP’ers hebben een rijke fantasie en zijn creatief. Iets creatiefs doen is ook een mooie manier om bijvoorbeeld je dag te verwerken. En om uit je hoofd in het hier en nu te komen.

Wil je weten of je hoogsensitief bent? Elaine Aron heeft een zelftest ontwikkeld. Elke van Hoof is bezig met ontwikkeling van een nieuwe test die mogelijk meer informatie geeft over een persoon. Maar voor nu geeft de test van Elaine Aron een goede indruk.

Wil je graag aan de slag met de dingen waar je tegenaan loopt? Je grenzen bewaken, je energiek voelen of je kind goed kunnen ondersteunen in deze mooie eigenschap? Neem contact op voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek!

Ik ga akkoord met de verwerking van de door mij verstrekte gegevens voor het gebruik om contact met mij te leggen in relatie tot de door mij gestelde vraag/opmerking in het berichtenveld.

New

workshop hoogsensitieve vrouwen

‘Hooggevoelig, ik???’

Ongeveer 7 jaar geleden had ik een burn-out. Helemaal op was ik. Het kwam door werk, ja dat was het. Dacht ik. Maar een burn-out krijg je niet ‘door werk’. Het is door een combinatie van factoren. Ik kwam in gesprek met een coach, zij vroeg me of ik bekend was met ‘hooggevoeligheid’. Dat was ik niet..

Ik genoot van de drukte, ik heb jaren in de horeca gewerkt. Hoe drukker de dagen, hoe voller het terras hoe beter! Maar ooooh wat had ik ook een enorme behoefte aan rust! Helemaal in mijn eentje, daar kon ik goed van opladen. Als kind zijnde genoot ik al van boeken lezen, ik haalde er 10 per week (maximale aantal) en las ze allemaal uit. En ook nu lees ik nog heel, heel graag! Die combinatie zorgde destijds nogal voor verwarring. Genieten van drukte,  maar me daarna ook ontzettend moe voelen en niemand om me heen willen. Wat was dat toch?!

Ik kon bijna alle vinkjes van het lijstje aanvinken…
Mijn coach gaf me een lijstje met punten die hooggevoeligheid kenmerken. Check, check, check, check, check, check… en ik besloot het boek van Elaine Aron (grondlegger van hooggevoeligheid) te lezen. Opnieuw… check, check, check… goh het lijkt wel alsof iemand een boek over MIJ heeft geschreven! Ik verdiepte me er meer en meer in, inmiddels heb ik ontzettend veel boeken over hoogsensitiviteit gelezen, me laten bijscholen en vind ik het niet zo vreemd meer dat ik 7 jaar geleden een burn-out had. Hooggevoelige mensen zijn gevoeliger voor prikkels en verwerken die prikkels ook nog eens dieper. En het is daarom super belangrijk om goed voor jezelf te zorgen en die rust te pakken als je daar zo’n behoefte aan hebt. En te doseren… en je grenzen aan te geven… genoeg om te leren 😉

Kleine gevoeligheden, ik was anders dan veel anderen..
Afgelopen woensdag was ik op nieuwjaarsbezoek bij mijn opa, ik wiebelde op mijn stoel. ‘kriebel! Er zit een haar in mijn shirt!’ mijn opa en man keken me vragend aan en mijn opa vroeg ‘hoe kan je dat nou voelen?!’ en dit soort kleine dingetjes heb ik altijd gehad. Zo vond ik het bijvoorbeeld vreselijk als er een vriendinnetje bij mij kwam spelen en ze op het mijn bed ging zitten. ’s Avonds als ik naar bed ging rook mijn bed niet meer naar mij, maar naar haar! En ik bekommerde me om de insecten, genoot van de zomerse dagen op het strand en in het bos.



Voldoen aan de verwachtingen van de rest van de wereld.
Maar ik voelde ook heel sterk aan wat anderen van mij verwachtten. En dit zorgde ervoor dat ik me ging aanpassen, aanpassen aan wat mensen graag wilden zien. Of wat ik DACHT dat mensen graag wilden zien. Zo hadden wij vroeger een hond, Kayla. En als mijn vader naar het buitenland was voor werk, dan liet mijn moeder haar ’s avonds uit. En ik nam zo aan dat mijn moeder het ongezellig vond om in haar eentje te lopen. Dus liep ik mee. En dus voelde ik me de volgende dag moe omdat ik te laat naar bed was gegaan. Maar de verbinding was erg belangrijk. En voldoen aan de verwachting..

En dat nam ik gedurende mijn jeugd mee. Mijn pubertijd in en ook daar probeerde ik te voldoen aan verwachtingen van anderen. Nog net even dat ene dossier erbij pakken op werk, ceremoniemeester zijn op een bruiloft? Geen probleem! Mijn verjaardag moest tot in de puntjes geregeld worden, want het moest PERFECT! Tot ik dus in de burn-out terecht kwam. Zelfs boodschappen doen was teveel. Zoveel geluiden, zoveel mensen, felle lichten. Ik was uitgeput als ik thuiskwam.

Ik herstelde stukje bij beetje van mijn burn-out, leerde mezelf beter kennen. Maar de gevoeligheid bleef. Maar door de gesprekken met mijn coach kwam ik er dus achter dat die gevoeligheid iets is wat bij mij hoort. En dus iets is wat niet zal verdwijnen. Maar juist iets is wat ik ruimte mag geven. In de loop der jaren heb ik hierin steeds meer mijn weg gevonden. En ik leer nog steeds! Want ontwikkeling is iets wat je leven lang doorgaat! Steeds op een ander vlak en steeds een laagje dieper.

Wat doe ik nu anders?
De dingen die je helpen zijn voor iedereen anders. Er zal overlap in zitten, maar ieder persoon is anders en ieder persoon heeft andere behoeften, een andere invulling van zijn of haar leven.

Ik doe de boodschappen nu op momenten waarop het niet druk is en bij voorkeur NIET aan het einde van de dag. Want dan is mijn energiepeil al wat lager en dan is de laatste plek waar ik wil lopen een supermarkt!

Ik plan tijd in mijn eentje in. En met in mijn eentje bedoel ik ECHT in mijn eentje. He-le-maal alleen thuis! Zodat ik alleen op mezelf hoef te letten en letterlijk ruimte voel.

Ik zorg voor voldoende frisse lucht. Als ik in het bos of op het strand loop, voelt het alsof iemand mijn stekker in het stopcontact doet en mijn batterij wordt opgeladen. Zelfs door naar een foto te kijken met een bos voel ik het al een beetje!

Ik zorg voor gezonde voeding. Voldoende water, lekker veel groenten en fruit. En ook deze zoektocht gaat steeds verder. Hoe meer ik me bewust wordt van de invloed van voeding op mijn lijf en op hoe ik me voel, hoe meer veranderingen ik daarin ook doorvoer. Zo kan ik nu duidelijk voelen dat ik me na het eten van bijvoorbeeld een stuk taart, me duidelijk minder fit voel. En dat batterij gevoel wat ik hierboven beschreef heb ik ook na het eten van een salade.

Ik kies bewust met wie ik afspreek en wanneer en hoe lang. Waar wil ik mijn energie aan ‘besteden’ ? Wat geeft mij energie? Wat kost mij energie?

Ik blok momenten in mijn agenda. Waar ik voorheen een aantal avonden achter elkaar afspraken plande en ook overdag een volle agenda had, staan er nu kruizen in mijn agenda. Zodat ik de balans bewaar en juist óók tijd kan indelen zoals ik dat wil!

Hooggevoeligheid als kracht!
Hoe meer ruimte ik mijn gevoeligheid geef, hoe meer ik het ook kan inzetten als kracht. Want naast dat het soms een uitdaging blijft om gevoeliger te zijn dan veel andere mensen, vind ik het een heerlijke eigenschap die ik absoluut niet zou willen missen! Ik vind de verbinding met anderen fijn, ik vind het fijn om mijn kinderen zo goed te kunnen aanvoelen. Ik vind het fijn dat ik zo kan genieten van een kopje thee in de zon. En van de vlinders die vliegen, de geur van bloemen, het eerste lente zonnetje, ik vind het fijn om verbanden te zien zodat ik kan schakelen op wat nodig is. Om verschillende dingen bij elkaar te brengen tot een nieuw plan! Om creatief aan de slag te gaan, zowel met tekenen als het in elkaar zetten van een nieuwe workshop!

En tijdens het coachen kan ik door deze mooie eigenschap heel goed aansluiten op de kinderen en hun ouders. Soms worden dingen die er wel zijn niet gezegd. Maar die dingen zijn super belangrijk. Vaak nog belangrijker dan de dingen die wel gezegd worden.

De wereld heeft de combinatie van hooggevoelige en niet hooggevoelige mensen nodig! Er is een bewustzijnsgolf bezig. Steeds meer mensen worden zich bewust van onze invloed op de aarde, de natuur en op elkaar. Steeds meer mensen zien en voelen hoe we bewuster kunnen leven. Hoe we juist kunnen bijdragen aan een mooie wereld, in plaats van steeds meer kapot te maken. Hooggevoelige mensen zien veel verbanden, hebben een groot verantwoordelijkheidsgevoel en willen vaak ook een rol spelen in deze processen.



Gun jij jezelf ook een ontwikkeling in je gevoeligheid? Geef je dan op voor de workshop voor hoogsensitieve vrouwen op woensdag 22 januari 2020 van 09:30 tot 11:30. We gaan aan de slag met jouw dromen en verlangens. Waar wil jij dit jaar jouw aandacht aan geven? Waar krijg je energie van? Meld je aan via het contactformulier:

Ik ga akkoord met de verwerking van de door mij verstrekte gegevens voor het gebruik om contact met mij te leggen in relatie tot de door mij gestelde vraag/opmerking in het berichtenveld.

Jouw investering is € 20,00 en hiervoor krijg je mijn oprechte aandacht, koffie, thee en lekkers! We maken een visionbord als een mooie herinnering aan wat voor jou belangrijk is!

‘Wat als ik het leven over mocht doen?’

Onlangs las ik het boek van Bronnie Ware ‘Wat als ik het leven over mocht doen?’ uit. Al vanaf het eerste hoofdstuk greep het boek me. Ik werd er als het ware ingezogen en wilde het niet meer wegleggen. Bronnie Ware was palliatief verpleegkundige en maakte het levenseinde van vele mensen mee. En tijdens hun laatste periode op aarde voerden ze met Bronnie diepgaande gesprekken over de zin van het leven en hoe het leven gelopen was. Het waren hele oude mensen, hele jonge mensen. Bronnie bundelde de ervaringen en wijze lessen die de mensen met haar deelden, de dingen waar mensen spijt van hadden of juist niet.

Als dan…
Het leven kan zomaar ineens anders lopen dan je verwacht. Veel mensen denken ‘Als ik me energieker voel, dan ga ik.. of ‘als de kinderen groter zijn, pak ik mijn hobby weer op’ maar wat als dat ‘als’ er niet meer komt? En waarom niet NU de veranderingen doorvoeren die je graag zou willen zien? En sta je er wel eens bij stil wat nou écht belangrijk is voor jou? Niet voor je partner, je kinderen, je ouders, je vrienden, maar echt voor JOU? Vaak zijn moeders druk met regelen, met zorgen, met werken, om vervolgens ’s avonds uitgeput op de bank neer te ploffen. Heb jij dingen gedaan die voor JOU belangrijk zijn? Gun je jezelf de tijd om die dingen te doen?

Naast dat het natuurlijk fijn is om dingen te doen waar jij blij van wordt, leer je je kinderen óók dat het belangrijk is dat ze dingen doen waar zij blij van worden. Jij als moeder hebt hierin een voorbeeld functie. En het voorleven is zoveel malen sterker dan het ze alleen vertellen en misschien niet ook leven.. Ieder kind, iedere volwassene heeft kwaliteiten. En als je die kwaliteiten kunt inzetten in wat je doet, vergroot dat je geluksgevoel. Soms heb je er moed voor nodig, soms is het nodig om er andere dingen voor te laten en soms is het heel hard zoeken en ontdekken wat nou precies jouw kwaliteiten zijn.

Vijf levenslessen uit het boek van Bronnie Ware
Bronnie Ware noemt in haar boek vijf dingen als samenvatting vanuit de vele verhalen van de mensen die hun levenslessen deelden.

Ik wilde dat ik de moed had gehad om een leven te leiden zoals ik dat wilde, niet zoals anderen het wilden.

Ik wilde dat ik niet zo hard gewerkt had.

Ik wilde dat ik vaker mijn gevoelens had geuit.

Ik wilde dat ik meer contact had gehouden met mijn vrienden.

Ik wilde dat ik mezelf gelukkiger had laten zijn.

Terugblik 2019
We naderen het einde van het jaar. Voor veel mensen een moment om terug te kijken naar het afgelopen jaar. Wat heb je meegemaakt? Wat heb je geleerd en bereikt? Wat had je graag anders gezien? Voor veel mensen is het nieuwe jaar ook een moment om goede voornemens te maken. 8 op de 10 Nederlanders heeft goede voornemens. En uit onderzoek blijkt dat een groot deel van die goede voornemens al sneuvelt in de eerste twee weken van januari.

Goede voornemens voor 2020, hoe pak je dat aan?!
Hoe ga je er dan tóch voor zorgen dat je je voornemens daadwerkelijk gaat waarmaken? Het is belangrijk dat je doelen concreet zijn. Als je kijkt naar het lijstje van hierboven en ‘Ik wilde dat ik mezelf gelukkiger had laten zijn’ uitkiest, dan is dat een behoorlijk groot doel en ook weinig concreet. Hoe ziet dit doel er voor jou uit als het gelukt is? Wie ben je als je dit doel behaald hebt? Wie ben je als je dit doel niet behaald hebt? Ofwel… wat gaat het je opleveren? En hoe kan je vervolgens jouw doel in 100.000 kleine stukjes breken? Waardoor de eerste stap weliswaar een kleine stap is, maar wel een eerste stap richting je uiteindelijke doel! Hierover zijn trouwens boeken vol geschreven… het heet Kaizen. Steeds een klein stapje richting je doel, steeds een kleine verandering toevoegen. Stel dat je meer tijd voor jezelf wilt komend jaar. Dingen doen die jij echt leuk vindt.. dan zou je kunnen beginnen met één dag in de week een momentje te plannen. Bijvoorbeeld een kopje thee met een boekje. Al moet je er de timer voor zetten. Als dat werkt… helemaal prima! Je kunt het zelfs nog kleiner maken.. ik heb twee jonge kinderen die het liefst ook meegaan naar de wc. Maar daar ‘nee’ tegen zeggen is óók ruimte voor jezelf creëren. Je eerste verandering, daar ga je een tijdje mee aan de slag. En als dat een gewoonte is geworden, kan je er weer een volgende verandering bij pakken. En als je dan eind 2020 terugkijkt, net zoals je dat nu naar 2019 doet. Dan zal je zien dat je ontzettend veel stappen hebt genomen!

Ik ben super benieuwd naar wat jij jezelf toewenst voor 2020 en hoe je dat wilt gaan bereiken. Laat je een berichtje achter onder mijn blog? Voor nu alvast een fijne jaarwisseling en een stralend en gezond 2020 toegewenst!

Op woensdag 22 januari van 09:30 tot 11:30 is er een workshop voor hoogsensitieve vrouwen: ‘Workshop goede voornemens en mooie dromen in 2020!’ jouw investering is € 20,00. We gaan aan de slag met jouw verlangens, toekomst, waar wil jij ruimte voor maken? We maken een visionboard als visuele herinnering.

Aanmelden? Stuur me een mail:

Ik ga akkoord met de verwerking van de door mij verstrekte gegevens voor het gebruik om contact met mij te leggen in relatie tot de door mij gestelde vraag/opmerking in het berichtenveld.

Eindelijk vakantie! Of HELP!!! Wanneer mogen ze weer naar school?!

De feestdagen staan weer voor de deur. Vol gezelligheid, lekker eten, samenzijn.. En het zou dan ook fijn zijn om de feestdagen daadwerkelijk als gezellig te ervaren! Veel ouders verzuchten ‘ik zal blij zijn als het vakantie is, ze zijn er echt aan toe!’ en ‘ik ben echt toe aan vakantie!’, maar voor ouders van hoogsensitieve kinderen voelt dit vaak toch wat anders aan. En al helemaal voor ouders van hoogsensitieve kinderen met een sterke wil. De structuur van de schooldagen valt weg. Een dag ziet er tijdens de vakantie heel anders uit dan een schooldag. En juist de structuur geeft veel kinderen houvast. Wat kan jij als moeder doen om samen een fijne vakantie te hebben?

Prikkelverwerking
Hoogsensitieve kinderen verwerken de prikkels van binnenuit en buitenaf intenser. En zodra een situatie voorspelbaar is (structuur!!!) hoeven ze niets steeds andere prikkels te verwerken. Je kunt je dus voorstellen dat als een dag er anders uitziet, er dus ook andere prikkels te verwerken zijn. Hoe leuk de dag soms ook is. En je zult misschien denken ‘maar we kunnen nu toch juist lekker uitrusten?’ toch is de dag écht anders.. Veel hoogsensitieve kinderen hebben een paar dagen nodig om te wennen aan de vakantie. En vaak kunnen ze daarna wél genieten van de vrije tijd. Met een paar praktische tips kan je het jezelf als moeder én je gezin een stuk makkelijker maken.


Leuke dingen pot
We maken zelf inmiddels al een paar jaar gebruik van de leuke dingen pot. Kinderen vinden het soms lastig om ál die vrije tijd zelf op te vullen. Wat natuurlijk ook best lastig is, als je normaal op school een dagindeling volgt, taakjes maakt etc. en nu ineens die heeeele dag zelf mag gaan vullen. We hebben kaartjes gemaakt met activiteiten die we samen kunnen doen (van een aantal musea, het strand, bos, zwembad etc.) en daarin qua kleur weer onderscheid gemaakt tussen activiteiten die iets kosten en activiteiten die niets kosten, en binnen en buiten. Zo kan je makkelijke en verdeling maken waar ze die dag uit mogen kiezen. Je kunt ook zelf vooraf aantal activiteiten selecteren waar je kinderen uit mogen kiezen. Het is handig om vooraf af te spreken wie op welke dag mag kiezen.

Activiteitenkaartjes
Naast de leuke dingen pot hebben we activiteitenkaartjes. Hierop staan afbeeldingen van dingen waar de kinderen zelf mee kunnen spelen. Dat maakt het kiezen vaak makkelijker. Er zitten ook plaatjes bij van bijvoorbeeld een Nintendo DS. Daaraan is dan weer tijd gekoppeld. Als kinderen het moeilijk vinden om zelf te spelen, kan je de afspraak maken de tijd af te bakenen. Bijvoorbeeld: ‘het is nu een kwartier tijd om zelf te spelen, als de wekker is afgelopen gaan we samen een boekje lezen’.

Zowel de leuke dingen pot als de activiteitenkaartjes kan je samen met je kind maken. Vaak vinden ze het erg leuk om te helpen en je kunt dan ook de plaatjes kiezen die het meest aanspreken. Je kunt ook zelf foto’s maken van hun eigen speelgoed, de speeltuin etc. zodat het extra herkenbaar is.

Door ‘zelfspeel momentjes’ in te lassen, heb jij ook even ruimte voor jezelf. Doe dan ook iets wat JIJ leuk vindt en waarvan JIJ oplaadt. Dan kan je daarna weer met frisse energie samen iets met je kind doen!

Rust momenten
De feestdagen zijn al druk genoeg. En vaak rennen we van de ene afspraak naar de andere afspraak omdat ‘het zo hoort’. Maar is het niet juist de bedoeling dat we ook plezier beleven aan onze dagen? En genieten van wat we doen? En juist daarom, is het super super super belangrijk om op te laden! Want wat ik eerder noemde, doordat de dagen er anders uitzien komen er juist veel meer prikkels binnen die ‘nieuw’ zijn en die dus extra aandacht vragen. En dáárdoor zijn de emmertjes sneller vol. Hou bij het vullen van je agenda rekening met die rustmomenten en plan eventueel extra rustmomenten in. En hoe erg is het om een keer een afspraak af te bellen als je merkt dat jij en je kinderen behoefte hebben aan meer rust? Een ook een middagdutje kan af en toe wonderen doen 😉


Stoplicht
Tijdens de ‘gewone’ weken waarin de kinderen naar school gaan al handig, maar tijdens de feestdagen net zo. Je kunt ook een mini stoplichtje maken die je makkelijk ergens mee naar toe kunt nemen. Een klein kaartje, formaat bankpas. Zo kan je kind makkelijk aanwijzen ‘waar het zit’. Rood, oranje of groen en kan je ook sneller actie ondernemen indien nodig..

Hongerige buikjes…
Ik herken het bij mezelf. Super gevoelig voor dorst en trek. Ik kan jullie vertellen, ik word er ABSOLUUT NIET GEZELLIGER VAN vraag maar aan mijn man.. 😉 inmiddels veel geleerd, altijd een ‘noodsnack’ in mijn tas en mijn voeding zo aangepast dat ik minder last heb van en schommelende bloedsuikerspiegel. Echt het werkt! Maar goed, kinderen kunnen er net zo goed last van hebben. En misschien is het lang wachten tot het kerstdiner begint en is het tegen die tijd al niet zo gezellig meer omdat je kind HEUL VEEL TREK HEEFT! Ervoor zorgen dat je alvast iets aanbiedt kan er voor zorgen dat het kerstdiner een stuk gezelliger verloopt.

Speelgoed
Misschien gaan jullie naar een plek waar niet veel speelgoed is voor je kind, zorg er voor dat je zelf iets meeneemt. Wat je samen vooraf uitkiest met je kind. Zo gaat je kind zich niet vervelen (ik ben best voorstander van vervelen maar ik ben zeer zeker ook voor een gezellig Kerstfeest :-D) en heeft het wat te doen.

Hoogsensitieve kinderen met een sterke wil zoeken juist prikkels op. Iets om in de vakantie zeker rekening mee te houden. Tijd voor verveling is meestal tijd voor herrie schoppen (aandacht vragen, laten zien dat er iets niet fijn is) of juist van zich lusteloos en neerslachtig voelen. Zoek uit hoe het voor jouw kind werkt. Is je kind juist gebaat bij extra rust of heeft het extra uitdaging nodig? Hierbij kan het bijvoorbeeld helpen om een keer Pinterest af te struinen en leuke opdrachtjes uit te printen. Die kan je dan ook in de activiteitenpot doen. Biedt nieuwe prikkeling, even iets anders om mee te spelen.

Verbinding
Het is gezellig om iedereen weer een keer te zien, lekker bij te kletsen. Maar het is ook juist tijdens dit soort gelegenheden heel belangrijk om even contact te maken met je kind, even te kijken hoe het gaat. Voor hoogsensitieve kinderen is de verbinding heel erg belangrijk. En het zal ze dan ook goed doen om dat tussendoor ook te voelen. Soms vinden kinderen het fijn om dicht bij jou te spelen. Geef ze die ruimte. Als ze zich veilig en ontspannen genoeg voelen, gaan ze vanzelf wel op een andere plek spelen. Of niet, en dat is ook goed.

Bouw de dag rustig af.
Lees nog even samen een boekje, volg het normale slaapritueel, dit geeft je kind rust. Natuurlijk kan je bijvoorbeeld iets korter voorlezen. Maar juist het afschakelen na een drukke dag is belangrijk. Wat ook heel fijn kan werken is een ademhalingsoefening. Dit kan ook prima gedurende de dag en je kunt het samen met je kind oefenen voor als jij er niet bij bent, dan kan je kind de oefening ook zelf doen. Je hersenen krijgen bij een ademhalingsoefening het seintje dat het oké is, dat er geen gevaar is en dat we mogen ontspannen!

Oefening:
Ruiken aan een bloemetje (inademen)
Kaarsje uitblazen
(uitademen)

Ik ben benieuwd hoe de tips jullie verder hebben kunnen helpen, ken je andere ouders die geholpen zijn met deze tips? Deel mijn blog gerust met ze. Wil je graag verder aan de slag met rust in je gezin? Een kennismakingsgesprek van een half uur is vrijblijvend en kosteloos. Afspraak maken? Dat kan via onderstaand formulier, of telefonisch. Fijne vakantie!

Ik ga akkoord met de verwerking van de door mij verstrekte gegevens voor het gebruik om contact met mij te leggen in relatie tot de door mij gestelde vraag/opmerking in het berichtenveld.

De bomen laten hun bladeren los, ik voel de behoefte naar binnen te keren…

De dagen worden korter. Ik merk dat ik meer behoefte heb aan rust, slapen, stilte… en eigenlijk zonlicht en een frisse neus! Ik voel me sneller moet. Maar hoe komt dat eigenlijk?

We komen minder buiten. Als het regent is de deur uitgaan voor een fijne wandeling en een frisse neus toch écht minder aantrekkelijk (vind ik dan..). En ook juist doordat de dagen korter worden ben ik minder buiten. Als het ’s avonds licht is ga ik regelmatig een rondje hardlopen. Maar in het donker ben ik toch een beetje een bangerik. Bang om te struikelen enzo. En er zijn minder mensen op straat, vind ik ook niet zo prettig. Als ik ergens heen ga ’s avonds, ga ik ook sneller met de auto dan met de fiets als het weer een beetje guur is.

Doordat je minder buiten komt, minder daglicht ziet, kan het zomaar zijn dat je te weinig vitamine D binnenkrijgt. Als het even droog is (of goed aangekleed kan met regen natuurlijk ook.. ) toch maar even de deur uit 😉. Ik pak nu overdag zoveel mogelijk de fiets. Ook naar Noordwijk, waar onze kinderen op school zitten. En ik gebruik een vitamine D supplement (overleg met een arts als je dit wilt gaan gebruiken!) ter ondersteuning.

Melatonine en korter wordende dagen.
Na de herfstequinox neemt de kracht van de zon en het licht af. Het is eerder donker, je lijf begint ook eerder op de dag met het aanmaken van melatonine. In de tijd waarin we nog geen kunstlicht hadden, lagen we gewoonweg ook eerder en langer in bed. En volgden we dus het ritme van de natuur. Niet dat je nu iedere dag om 17:00 naar bed moet… maar soms is vroeg onder de wol kruipen ook wel eens een keertje lekker. Er gewoon aan toegeven 😊 Het helpt ook warme maaltijden te eten, dit zorgt ervoor dat je je lijf opwarmt. Bijvoorbeeld een kom soep of een stoofpotje. Of lekkere kopjes gember thee, dekentje op de bank, boekje erbij, kaarsje aan…

Herfstdip of herfstdepressie
Sommige mensen krijgen een herfstdip of zelfs een herfstdepressie. De officiele naam hiervoor is SAD (Seasonal Affective Disorder). Symptomen zijn veel slapen, slecht kunnen concentreren, extreem vermoeid, meer eten, niet kunnen genieten en zich heel neerslachtig voelen. Als het weer voorjaar wordt verdwijnen deze klachten weer.

Wat laat jij los? Wat neem je mee naar 2020?
De herfst staat ook voor loslaten. Bomen laten hun bladeren vallen. Zo is er meer energie voor nieuwe groei. Wat wil jij loslaten? Niet meenemen naar 2020? En wat wil je juist wel meenemen naar 2020? Door los te laten wat niet meer bij jou past, bij je leven past, komt er ruimte voor wat wél bij je past!


Wat laat ik los?
Ik ben tot en met 31 december 2019 naast mijn praktijk ook werkzaam bij een werkgever. En merkte de laatste tijd dat dat voor mij één van de dingen zijn die niet meer bij mij passen, ik heb dan ook besloten om dat los te laten en me te richten op wat mij wel heel energie geeft. Zoals bijvoorbeeld mijn praktijk! Ik vind het zo ontzettend mooi dat ik even met ouders en kinderen mee mag reizen op hun pad van ontwikkeling en groei. De verbinding die er is tussen mensen te mogen zien en voelen! Heerlijk! Ik kijk uit naar het nieuwe jaar, ik zit boordevol nieuwe plannen waar jullie de komende tijd steeds wat van voorbij zien zullen komen. Fijn weekend!

System overload!!!

Het is 5 december. Ik zit achter mijn laptop te werken. Na een paar weken van flinke drukte, behoefte aan rust. Aan ontspanning. Aan ruimte. Ik maak al lange tijd gebruik van een ‘alginmentlist’ en heb dat de laatste paar weken laten versloffen. Op die lijst (klinkt heel groot, maar het is maar een klein lijstje 😉 ) staan activiteiten die mij helpen goed in mijn vel te zitten. Vaak is het dan ook 1+1 = 2 als ik voel dat ik minder energie heb. Zo ook deze week.. ik merk dat ik me moe voel, geen zin had om dingen te ondernemen (de bank zat veel te lekker… Netflix was veel te leuk) en ik snauwde tegen man en kinderen. Werd knorrig als ik iets liet vallen (wat ook 100 keer vaker gebeurde..), had hoofdpijn en stijve schouders. Niet hoe ik het wil. Met een blik op mij alignmentlist dacht ik… ‘tsja het is tijd om de boel weer een beetje aan te scherpen! Veel lege vakjes op plekken waar ik eigenlijk graag kruisjes wil zien..’ Ik trek mijn hardloopschoenen aan en ga naar buiten. De kou in. Het is namelijk rond het vriespunt. Echt koud!

Wat staat er op jouw lijst?

Voor iedereen is zijn ‘lijst’ anders. Voor ieder individu werkt iets anders goed om op te laden. Voor de één is dat met vrienden afspreken, voor de ander juist tijd alleen. Creatief aan de slag, een boek lezen, muziek maken, wandelen, hardlopen, rondje fietsen, opruimen. Het kan van alles zijn. Wat op mijn lijst bijvoorbeeld staat zijn hardlopen, mediteren, meer dan 7 uur slapen, voldoende groenten en fruit eten, mijn intentie voor de dag zetten en affirmaties. Ik merk inmiddels dat wanneer ik dit lijstje netjes afwerk, het beter gaat met mij en dat ik super lekker in mijn vel zit. Waardoor ik dus niet ga snauwen tegen man en kinderen. En vooral wél kan genieten van samen een spelletje doen of een potje voetballen! En daar ook energie voor heb!

Tijd alleen… En daarmee bedoel ik niet in een oncomfortabele lotus houding maar gewoon hoe het fijn voelt!

Voor mij is tijd in mijn eentje ook erg belangrijk, net als voor veel hoogsensitieve mensen. En met alleen bedoel ik ook echt alleen. In mijn eentje thuis. Stilte, rust, ruimte.. Kan ook in een bos zijn. Maar even alleen met mijn gedachten. Ook mediteren helpt me hierbij. Na een minuut of 10 komt er een soort rust in mijn hoofd. Een aantal jaar geleden volgde ik een mindfulness cursus, op zoek naar rust. Op zoek naar ontspanning. Maar ja.. zoeken zoeken.. Zo werkt het natuurlijk niet. Die ontspanning en rust mocht ik toch echt in mezelf vinden. En dus gaan zitten. En zijn. Ik dacht altijd, dan moet je dus minimaal een half uur mediteren. Man man man dat vind ik echt veel te lang.

Onlangs las ik één van de boeken van Jelle Hermus. Hij schrijft, beter iedere dag vijf minuten dan niet. Oké daar kan ik wel wat mee. Dus nu probeer ik iedere dag een kwartier te gaan zitten, gewoon lekker warm in mijn bed. Niet in één of andere super onfortabele lotushouding. Maar met een heerlijk warme deken over mijn benen heen. Of op de bank, als dat zo uitkomt. In het zonnetje. Ik zet de timer op een kwartier. Het werkt. Na het kwartier voel ik me alsof ik een middagdutje heb gedaan en ziet de wereld er toch wel een beetje anders uit. Alsof ik ergens een stekker in een stopcontact heb gedaan en mijn batterijtje weer een beetje opgeladen is. Dat heb ik overigens ook in het bos. En op het strand. Als ik een blikje energie naar binnen werk. Heerlijk!

Het cliché is echt waar… zet eerst je eigen zuurstofmasker op!

Maar goed… conclusie van mijn blog is natuurlijk dat goed voor jezelf zorgen super belangrijk is. En je zult het vast al heel vaak gehoord en gelezen hebben. Maar het is echt zo.. en het leven komt met pieken en dalen. Dat zal zo blijven. En in de ene periode zal je beter voor jezelf zorgen dan de andere periode.. maar het gaat erom dat je ZELF weet wat JOU helpt om de draad weer op te pakken, weer beter voor jezelf te zorgen, meer tijd voor jezelf te nemen… en hoe meer jij dit voor jezelf gaat doen, hoe meer je kinderen dit zullen herkennen. En overnemen. Kinderen luisteren niet naar wat wij doen, ze doen wat wij doen.  

Wil je ook aan de slag met jouw ‘lijst’? Stappen zetten naar meer rust binnen jouw gezin? Dan helpt mijn gratis e-book jou verder! Je kunt m downloaden door onderstaand formulier in te vullen !

Ze geniet van het Sinterklaasfeest maar dan.. Ik zie haar verstijven en haar lip trillen… mijn moederhart zegt: ‘Neem haar mee!’

Sinterklaas, een tijd vol gezelligheid en samenzijn. Maar ook heeel, heeel veel indrukken en prikkels. Vorige week plaatste ik een aantal posts met tips om je kind te kunnen ondersteunen in deze tijd van het jaar. Want hoe gezellig het ook is, de emmertjes raken toch sneller vol.

Maar wat als het écht een rommeltje is? Alles is anders!!!
Gisteren namen onze kinderen hun laars mee naar school, schoen zetten op school. Super spannend en super leuk! Wat zou er in zitten? Zou Ozosnel weer in school poepen? En de juf had het ook over een rommelpiet? Gisteren was het allemaal nog leuk, ‘ik heb er zo’n zin in!!!!’ Vanochtend begonnen we de ochtend met ‘mama, ik heb zo’n buikpijn, ik ben ziek, ik wil niet naar school ik wil bij jou blijven!’ De jongste.. net vier en nog niet zo lang op school. Het eerste jaar Sinterklaas op school. Ik vroeg haar wat ze er van vond dat ze gisteren haar schoen op school had gezet en dat de juf het over de rommelpiet had. Dat vond ze wel erg spannend, want wat als de klas écht een rommeltje was?! Een paar extra knuffels en geruststellende woorden ‘mama gaat mee naar school en we gaan samen kijken’ en daar ging ze, toch naar school. Knuffel onder haar arm en gaan!

Dat koppie had voordat we überhaupt op school waren dus al overuren gedraaid. Want alles ‘moet’ overdacht worden. ‘Wat als het écht een rommeltje is? Wie gaat dat dan opruimen? Maar je moet toch je eigen rommel opruimen? Wat als mijn schoen weg is? Wat zou er in mijn schoen zitten? Wat als de sleutel van de juf kwijt is? Want de juf zei dat ze een keer de sleutel gepikt hebben..’ En dan moet de dag dus nog beginnen..

Van dikke tranen tot dikke pret! Een batterij aan intense emoties in een kwartier tijd.
Oei oei oei… op weg naar school viel haar knuffel in een regenplas. Dikke tranen, knuffel nat en absoluut niet meer knuffelbaar voor op school. En nee toch? De deur van de klas was dicht! En de juf stond in de gang. Hé dit is anders dan hoe het normaalgesproken gaat, op iedere andere schooldag. Eén grote dolle boel! De kinderen zochten de sleutel en gluurden door het raam. Dikke pret en helemaal hieperdepiep! Ze deed vol enthousiasme mee, ‘Ozosnel is in de klas geweest!!!’  en ze zochten samen naar de sleutel. De deur ging open en er was een puzzel. De cadeautjes liggen in de stal! En hop in één grote optocht van dolenthousiaste kinderen naar de stal. Zoeken zoeken en ja hoor, dat ligt een zak met cadeautjes.

Vertrouwen en loslaten
Ineens zie ik het gezichtje van mijn dochter betrekken, schoudertjes opgetrokken. ‘Wil je een knuffel van mama?’ en ze kruipt tegen me aan. ‘Ik wil met mama mee naar huis’. Ik vertel haar dat ik haar eerder ophaal vanmiddag, dat ze dan lekker met mama kan knuffelen. De juf neemt haar over, ‘kom we gaan je knuffel op de verwarming leggen’. Dan kan ze in ieder geval naar haar knuffel kijken. En ik vertrek naar huis. Mijn moederhart zegt: ‘neem haar mee!!!’ maar ik weet ook dat ze geniet van het feest en dat als ik weg ben dat het weer goed gaat. Voor ons allebei een stukje loslaten. In kleine stapjes..

Rest and recharge
Ze vindt de gezelligheid zo ontzettend leuk, geniet van het samenzijn, het grote feest van Sinterklaas, de versierde klas en natuurlijk van het lekkers 😉. Maar ook haar emmertje is sneller vol,  net als mijn emmertje overigens. (Respect voor de juffen, 20 van die dol enthousiaste kleuters!) En dat is iets om rekening mee te houden. Plan een extra middagje thuis in, kruip lekker samen op de bank met een boekje, een film of ga knutselen. Dan kunnen jullie samen weer opladen voor de volgende dag zodat je kind ook dan weer plezier kan hebben in het feest!

Faalangst bij hooggevoelige kinderen.

faalangst hoogsensitieve kinderen - coachpraktijk stefanie - groeimindset en vastemindset

Je kind zit te tekenen, ijverig aan het werk. ‘GRRRRRRR!’ en de tekening verdwijnt in een prop op de grond. Want de tekening ziet er niet zo uit als het plaatje wat je kind in zijn hoofd had… ‘Ik kan niet tekenen, tekenen is stom!’ Voor veel ouders van hooggevoelige kinderen een bekend verhaal. Hooggevoelige kinderen zijn vaak perfecionistisch en willen graag zelf de controle houden. Het MOET goed gaan. En het liefst in één keer.t Het gebeurt vaak genoeg dat wanneer iets niet lukt, een kind opgeeft en het niet meer wil leren. Faalangst ontwikkelt zich. Je kind richt zich op wat het al kan en gaat nieuwe uitdagingen en dus nieuwe mogelijkheden om iets te leren uit de weg. Je kind is er van overtuigd dat het toch niet zal lukken. ‘Ik kan het niet en ik zal het nooit leren!’ Dit is een voorbeeld van de vaste mindset, ofwel een fixed mindset.

Groeimindset vs. vaste mindset

Om te kunnen leren en groeien zijn juist die nieuwe uitdagingen van belang. Een groeimindset is hierbij enorm belangrijk. Maar wat is dat nou precies een groeimindset? Carol Dweck onderscheidt twee soorten mindset. De fixed mindset, ook wel vaste mindset genoemd, (ik ga het nooit leren) en de growth mindset (van fouten maken leer ik).  Niemand heeft alleen maar een fixed mindset of alleen maar een growth mindset. Meestal verschilt dit per situatie en ook in hoe je op dat moment in je vel zit. Carol Dweck heeft veel onderzoek gedaan naar mindset. Uit deze onderzoeken is gebleken dat als we als “A” geboren worden, we ons kunnen ontwikkelen tot “B”. Er zitten wel grenzen aan de ontwikkeling, maar ontwikkeling is onder de juiste omstandigheden mogelijk. Het IQ staat niet vast, maar is veranderlijk.

faalangst hoogsensitieve kinderen - coachpraktijk stefanie - groeimindset en vastemindset

Ideale leeromstandigheden.

Als een kind stress ervaart, functioneert het brein niet zoals we eigenlijk willen dat het brein functioneert als het gaat om leren. De reactie had in de oertijd een prima functie, namelijk ervoor zorgen dat je niet verslonden zou worden door een tijger of gespiest zou worden door een speer afkomstig van een andere stam. Maar om te kunnen leren is het belangrijk dat we ons ontspannen en veilig voelen. Is dat niet het geval? Dan wordt iets leren erg lastig op dat moment. 

Om in een groeimindset te komen zijn de omstandigheden belangrijk. Er moest sprake zijn van veiligheid (je ontspannen voelen), geef feedback op het proces in plaats van op het resultaat (Wat heb jij hard gewerkt! Je hebt een bouwwerk gemaakt, kan je me vertellen hoe je dat hebt gedaan?) en succeservaringen (een taak moet niet te makkelijk zijn, mag net iets boven het kunnen liggen zodat er daadwerkelijk sprake is van een uitdaging.)

De woordkeuze is ontzettend belangrijk, maar ook je uitstraling. Kinderen (en helemaal hooggevoelige kinderen) hebben het feilloos in de gaten wanneer je het één zegt (of niet zegt maar wel uitstraalt) en het andere bedoelt.

Hoe ga ik samen met mijn kind aan de slag met de groeimindset?

Hoe leg ik mijn kind uit wat een groeimindset is? En dat je iets vaak niet met één keer oefenen kunt?

Een voorbeeld wat ik zelf veel gebruik is het leren lopen.
Hele jonge kinderen zijn enorm gericht op groei. Als een kindje staat en vervolgens wil lopen maar meteen op de grond ploft, zal hij niet denken, ‘ik ben geen loper, dit gaat me niet lukken ik stop ermee!’. Uiteindelijk zal het kindje na veel oefenen (en bij fysieke gezondheid uiteraard) kunnen lopen.

Een ander voorbeeld is leren fietsen. Toen je 3 jaar was had je een driewieler of een loopfiets. Daarmee leerde je hoe je kan sturen en hoe je er voor moest zorgen dat je niet omviel. Je leerde je balans te bewaren. Toen kreeg je een grote fiets, met zijwieltjes. Poeh dat was hard trappen! En na veel oefenen kon je het helemaal zelf. En daar was het moment waarop je eigenlijk wel eens zonder zijwieltjes wilde proberen te fietsen. Papa en mama renden naast je, veel oefenen. En nu?

Wat erg waardevol kan zijn is om eens na te gaan hoe jouw eigen mindset is. Mag jij fouten maken van jezelf zodat je kunt leren? Of moet jij alles perfect doen van jezelf? Welke kleine stap zou je vandaag kunnen zetten om je meer bewust te worden van je mindset?