Met bibberende benen, zweet in mijn handen, klotsende oksels en kotsmisselijk van de spanning… Faalangst.

Met bibberende benen, zweet in mijn handen, klotsende oksels en kotsmisselijk van de spanning… man man man dat gebeurde echt zooooo vaak!

Comfortzone- groeizone – paniekzone

Ik wilde altijd alles goed doen. Op de basisschool fietste ik overal heel makkelijk doorheen. Ik hoefde niet te leren. Ik las het, nog een keer en nog een keer en ik wist het. En toen…. Kwam ik op de middelbare school. Blijkbaar moest ik dus toch mijn best doen om iets te leren. En laat dat nou net zijn wat ik nog niet geleerd had. Daar waar ik voorheen makkelijk doorheen fietste, leverde me nu met de zelfde leerstrategieën dikke onvoldoendes op. En een flinke deuk in mijn zelfvertrouwen.

Het ging van kwaad tot erger. Ik voelde me vaak ziek als ik een toets moest maken. En tijdens toetsen kreeg ik niet zelden een blackout. Mijn hoofd was gewoon LEEG. En als de toets afgelopen was… wist ik alles weer. En vaak kreeg ik dan ook nog te horen ‘Je hebt gewoon te weinig je best gedaan met leren!’ of ‘De volgende keer moet je maar wat eerder beginnen met leren!’ Wat ze niet wisten… was dat ik tot ’s avonds laat nog met mijn schoolboeken in bed aan het blokken was. En de wekker vaak vroeg zetten om dan nog een keer alles door te lezen. Die opmerkingen waren zo pijnlijk.

En ook op het HBO ging het door. Soms meldde ik me ziek, want dan had ik meer tijd om te leren. Voor mijn gevoel had ik NOOIT genoeg mijn best gedaan met leren en kon het altijd beter. En een onvoldoende halen, dat mocht ik gewoon niet van mezelf.

Ik was zo bang om fouten te maken…

Als ik er nu op terugkijk denk ik ‘Wat heb ik mezelf aangedaan?!’ maar ja, dat is niet iets wat je zelf ziet. En zeker.. het is ook het aard van het beestje. Ik doe de dingen die ik doe gewoon graag zo goed mogelijk. En dat is prima. Maar fouten maken is ook nodig om te leren. En je bent gewoon niet altijd overal even goed in. En je kan overal beter in worden, als je er tijd en energie in steekt en je er op een manier aandacht aan geeft die ervoor zorgt dat je groeit en leert. Met kleine stapjes. En steeds weer het vieren van succeservaringen.

Als iemand mij voor de toets bij de hand had genomen, een ademhalingsoefening met mij had gedaan, of beter nog… met de hele klas. Of even samen gek doen en huppelen om de spanning te doorbreken. Zoiets kleins had al zoveel gescheeld!

En ook uitleg over hoe mijn brein werkt. Want die blackouts… ik voelde me gewoon zo enorm gestrest dat een deel van mijn brein niet bereikbaar was. Uiteindelijk leerde ik dit tijdens mijn eerste ‘echte’ baan. Ik begon me te verdiepen in mindset en onderzocht wat ik zelf anders zou kunnen doen.. En ja zeker, ook ik durf nog wel eens dingen niet. En vind dingen soms heel spannend. Ben nog wel eens bang om dingen fout te doen. Maar nu kijk ik naar hoe ik de stappen zo groot (of klein het is maar hoe je het bekijkt..) kan maken dat ze buiten mijn comfortzone liggen en ik er dus door groei. Maar ze zijn niet zo groot dat ik er meteen compleet van in de kramp schiet. En dus maar niets doe. Of me ziek voel. En wat ik zelf ook heel waardevol vond was dat ik leerde dat iedere keer als ik iets oefen, mijn brein nieuwe paden aanmaakt of sterker maakt! Samen uitzoeken hoe dat werkt levert vaak meer op dan alleen vertellen je moet een paar keer leren.

Oefening baart kunst! De kracht van herhaling.

De leerkuil

Vaak ligt de oplossing in het steeds weer herhalen van kennis, steeds weer oefenen met ademhalen en ontspannen. En bovenal… de juiste support van de mensen om je heen! Er hoeft maar één iemand te zijn die jou helpt, die jou vertrouwen geeft, die jouw kind vertrouwen geeft en laat zien dat fouten maken écht nodig is om te leren en samen kijkt naar hoe het de volgende keer anders kan… dat kan zoveel verschil maken. En zoveel ruimte en vertrouwen geven!

Zeg NOOIT tegen je kind ‘Je moet gewoon beter je best doen!’ of ‘Je hebt gewoon niet goed genoeg geleerd!’ Zoek samen naar een oplossing.

Herken jij dit bij jouw kind? En wil je graag stappen zetten nu je kind nog op de basisschool zit? Naast ouders coach ik ook kinderen van 8 tot 12 jaar. Tijdens de gesprekken gaan we aan de slag met het vergroten van het zelfvertrouwen van jouw kind. Jij als ouder bent ook onderdeel van het traject. Want zoals je zojuist las… de omgeving is ook super belangrijk!

Wil je weten wat ik voor jouw kind kan betekenen? Hoe we er samen voor zorgen dat je kind weer vertrouwen heeft in zichzelf? Maak dan een afspraak voor een gratis kennismakingsgesprek.

Wij maakten kennis met Sam Sensory Clothing.

In dit blog deel ik onze ervaring met het ondergoed van Sam Sensory clothing. Echt, heeft jouw kind last van kriebelende labels? Vindt het de naden in sokken vervelend? Lees dan vooral verder! Want die dingen kunnen meer invloed hebben op hoe je kind in zijn vel zit en het gedrag van je kind dan je denkt.

Je krijgt op verschillende manieren prikkels binnen. Veel hoogsensitieve kinderen vinden de labels en naadjes in kleding heel vervelend. Of bijvoorbeeld strakke spijkerbroeken en kriebelende truien. Voor ouders kan dat soms best als aanstellerij gezien worden. Maar voor een kind voelt het écht vervelend. En hoe meer van dit soort prikkels er op een dag binnen komen, hoe sneller je kind overprikkeld zal zijn. Hoogsensitieve kinderen hebben een gevoeliger zenuwstelsel en reageren daardoor ook eerder en intenser op dit soort prikkels.

Nou ben ik zeker geen voorstander voor het vermijden van alle prikkels. Maar aan kriebelende labels en naadjes kan je gewoonweg weinig veranderen qua aandacht. Het kan met de tijd wel zijn dat je kind minder snel reageert op deze prikkels. En je kind zal er meer of minder last van hebben afhankelijk van hoe lekker het in zijn vel zit. Maar het gevoelige zenuwstelsel blijft. Zelf krijg ik er bijvoorbeeld nog steeds de kriebels van als er een haar in mijn shirt zit. Of als er een vervelend labeltje in mijn shirt zit. Zo eentje die heel erg prikt en scherp is.

Onlangs won ik via SAM sensory clothing een waardebon van €100,- om in de website te besteden. Ik bestelde via de webshop voor mijn beide kinderen een hemd en twee onderbroeken. Vol verwachting keken ze er naar uit. En je zou denken.. ondergoed? Is dat zo interessant om naar uit te kijken voor kinderen? Maar het idee aan een zeer comfortabel setje stond ze dus wel aan!

Bij aankomst van het pakketje werd het meteen uitgepakt. En wat voelt het zacht!!! En bij de eerste test had ik twee dol enthousiaste kinderen. Mijn zoon zei ‘Mam! Je moet dit ook eens proberen! Het lijkt net alsof je in je blote billen in je broek zit want je voelt helemaal geen onderbroek!’ Heerlijk die puurheid van kinderen!

Heel zacht dus. Als het ondergoed uit de was komt, wordt het meteen weer aangetrokken. Mijn jongste heeft normaliter een sterke voorkeur voor alles wat een prinses, hartje of glitter heeft, maar die voorkeur heeft ze nu ingewisseld voor het ondergroed van SAM SENSORY.

Op de website van SAM sensory clothing vind je ook t-shirts, sokken en broeken. Er zijn twee collecties, de prikkelarme AIR collectie. Voor kinderen deze collectie is super zacht, comfortabel en met een naadloos gevoel. De andere collectie is de TEXTURE collectie. Deze scheurvaste broeken hebben acht friemel elementen. Wat voor prikkelzoekende kinderen heel fijn is. Daardoor kunnen ze bijvoorbeeld in de klas of ergens anders tijdens het wachten kunnen friemelen. En daardoor worden de prikkels gereguleerd en de concentratie verhoogd.

Rest mij nog één vraag… An, wanneer komt de collectie voor volwassenen?!

Wil jij meer weten over de collectie van SAM sensory clothing? Neem HIER een kijkje op de website! Wij zijn verkocht!

Help! Mijn kind vertelt nooit iets over school!

Help! Mijn kind vertelt nooit iets over school!

Je vraagt aan je kind ‘hoe was het vandaag op school?’ en krijgt als antwoord ‘goed’. Je vraagt vervolgens ‘wat heb je allemaal gedaan’ en krijgt daarop als antwoord ‘weet ik niet meer’.

Als ouder is het toch wel fijn als je weet hoe je kind het heeft op school. Sommige kinderen laten duidelijk door hun gedrag merken hoe hun schooldag was. Maar er zijn ook veel kinderen die weinig vertellen. Wat kan helpen om toch wat meer te weten te komen over de schooldag?

Hoe help je je kind te vertellen over de schooldag?

Jonge kinderen vinden het nog moeilijk om informatie terug te halen van bijvoorbeeld het begin van de schooldag. Tegenwoordig hebben veel scholen een app waarin wel eens wat gedeeld wordt over wat de kinderen gaan doen, wat ze gedaan hebben (misschien foto’s die je weer kunt gebruiken om over in gesprek te gaan met je kind) of met welk thema ze werken. Ook wordt in de lagere groepen vaak gewerkt met ‘taakjes’, als je als ouder aan het begin van de week weet welke taakjes er voor die week op de planning staan, kan je er gericht naar vragen later in die week.

Bij de oudere kinderen kan je bijvoorbeeld vragen ‘wat vond je vandaag het leukste op school? Of wat vond je het stomste op school?’ En op het antwoord vervolgens weer doorvragen.  

Soms heeft je kind ook even tijd nodig om rustig thuis te komen en te ontspannen. Als jij gewerkt hebt, heb je misschien ook geen zin om meteen van alles te vertellen. Het kan best zijn dat je kind liever tijdens het avond eten verteld over zijn dag, of bij het naar bed gaan.

Een nieuwe fase, een kind van rond de 9 jaar gaat de wereld met een kritischere blik bekijken.

Soms zijn er dingen die je kind moeilijk vindt om te bespreken met jou als ouder. Rond de 9 jaar maken kinderen een ontwikkeling door waardoor ze de wereld ‘ineens’ anders zien. En ook zien dat jij als ouder bijvoorbeeld fouten maakt. Ze gaan kritischer kijken naar de wereld en leren hun eigen ik kennen. Als je merkt dat je kind met zorgen rondloopt, maar het lastig vindt om daar over te praten, dan kan het helpen om je kind een dagboek te geven, of een zorgendoosje. Je kind kan op een briefje schrijven of tekenen waar het zich zorgen over maakt en het briefje in het doosje stoppen. Soms is het opschrijven al voldoende en anders zou je op een later moment samen kunnen kijken wat er in het doosje zit. Andere leuke manieren om de dag door te nemen zijn bijvoorbeeld het smoeltjesschrift en slaapklets.

Wil jij meer weten over de ontwikkeling van het 9-jarige kind? Ik geef regelmatig workshops over deze ontwikkelingsfase. Wil je meer info? Neem gerust contact op!

    Ik ga akkoord met de verwerking van de door mij verstrekte gegevens voor het gebruik om contact met mij te leggen in relatie tot de door mij gestelde vraag/opmerking in het berichtenveld.

    De eerst volgende datum voor de workshop is donderdag 6 februari van 19:30 tot 21:30 bij K&O Katwijk. Klik hier om je aan te melden voor deze workshop!

    Mijn andere workshops en trainingen voor ouders en kinderen vind je hier.