7 tips voor als je op vakantie gaat met een hooggevoelig kind (met een sterke wil).

Op vakantie gaan is leuk. Toch? Voor veel ouders van een hooggevoelig kind met een sterke wil is op vakantie gaan niet persé ontspannen. Of in ieder geval, niet in de periode ervoor en meestal ook niet de eerste dagen dat je op vakantie bent. Wij zijn afgelopen weekend een weekendje weg geweest en met oog op de naderende zomervakantie dacht ik, tijd voor een blog!

Toen wij onze kinderen vertelden dat we een weekendje weg zouden gaan, werd dat in eerste instantie niet met heel veel enthousiasme ontvangen. En dan had ik kunnen denken dat ze er geen zin in hebben. Maar vaak hebben gevoelige kinderen iets meer tijd nodig om aan het idee te wennen. Want op vakantie gaan betekent een andere omgeving, een ander ritme, niet thuis zijn. En als je naar een plek gaat waar je nog niet eerder geweest bent, weet je ook niet wat je (een beetje) kunt verwachten. Kortom… het kan een hoop vragen opleveren.

  1. Bereid je vakantie voor.
    Zoals ik hierboven schreef, vakantieplannen kunnen een hoop vragen opleveren. En als die vragen niet beantwoord worden, dan blijft er ruimte over om zelf invulling te geven aan hoe het er uit zal zien. Dit zorgt voor onduidelijkheid. En daardoor vaak voor spanning. Het helpt je kind als het vooraf vragen op kan schrijven. En dat kunnen vragen zijn als waar ga ik slapen, slaap ik in mijn eentje op een kamer, is er een zwembad, maar ook wie geeft onze huisdieren eten? En komt dat écht wel goed? Neem even een momentje om de vragen die je kind heeft samen op te schrijven en langs te lopen. En de meeste campings/vakantieparken/hotels zijn wel te vinden op internet. Zodat jullie vooraf al een beetje een indruk kunnen krijgen van hoe het er uit zal zien.

  2. De reis.
    Afhankelijk van hoe je reist, is het belangrijk om voor genoeg vermaak te zorgen. Een beetje een open deur misschien. Maar veel hooggevoelige kinderen met een sterke wil hebben een sterke drang om prikkels op te zoeken. En dat kan best een uitdaging zijn wanneer je in de auto zit. Een boekje lezen, spelletjes spelen, luisterboeken luisteren en misschien af en toe een schermpje kunnen het wat gezelliger houden. En dan helpt het als het bijvoorbeeld boeken zijn waarvan je weet dat ze het leuk vinden en nog niet eerder hebben gelezen. Iets nieuws dus. En tijdens de pauzes is het fijn om wat extra te bewegen. Even de spanning eruit, het lichaam weer wakker schudden! Voor veel kinderen is het ook fijn om te weten waar ze aan toe zijn. Hoe lang duurt de reis (routeplanner aanzetten helpt het visueel te maken), wanneer gaan jullie pauze houden (eventueel een tijd/afstand afspreken en die ook visueel maken voor je kind) en als je meerdere stops of adressen hebt, kan het fijn zijn om een kalender te maken zodat je kind dit zelf kan inzien.

  3. Als je er dan eenmaal bent…
    Dan volgt het grote onderzoek. Is het park wel echt zoals op de foto’s? Waar ga ik slapen? Waar kunnen we spelen? Koffer uitpakken en even je draai vinden. Wat wij altijd doen is eerst ons plekje vinden in het huisje, of de tent opzetten. En dan lopen we samen een rondje over de camping of over het park. We scheppen daarmee meteen heldere verwachtingen. Zo is het zwembad vaak heel erg in trek bij onze kids, we vertellen ze meteen duidelijk of we die dag wel of niet gaan zwemmen. Dit keer kwamen we door files later aan en zijn we om 21:00 nog een rondje gaan lopen. Een kort rondje. Maar daardoor zijn ze wel rustiger gaan slapen. En we hebben bijvoorbeeld ook meteen de afspraak gemaakt dat we de volgende ochtend zouden gaan zwemmen. Dan is dat meteen uit het systeem zullen we maar zeggen 😉

  4. Vertrek.
    Ook het naar huis gaan kan soms weer spanning opleveren. Soms missen kinderen hun huisdieren of hun eigen bed (eerlijk gezegd vind ik zelf ook ons eigen bed het lekkerste slapen!) en kijken ze er daardoor ook weer naar uit om naar huis te gaan. En dat is niet omdat ze het niet leuk hebben gehad. Maar een vertrouwde omgeving biedt vaak meer rust en structuur. En voelt daardoor vaak ook meer ontspannen. Je zult merken dat je kind er vaak achteraf heel positief op terugkijkt en over vertelt.

  5. Overprikkeling
    Zorg er tijdens jullie vakantie voor dat er ook voldoende rustmomenten zijn. Even een dagje niets of weinig op de planning hebben kan ook heel fijn zijn om weer even bij te komen. Juist doordat de omgeving zo anders is, zijn er veel meer prikkels te verwerken. En daardoor kunnen de emmertjes écht sneller vollopen. Dus ja, het is (meestal) leuk om op vakantie te gaan en toch kunnen hoofdjes vol raken en boze buien ontstaan. Geef je kind (en jezelf!!!) tijd om weer te ontladen, ga lekker bewegen om de spanning kwijt te raken. En zorg ook voor momenten waarop je kind zelf zijn/haar tijd kan invullen om tegemoet te komen aan de sterke behoefte aan autonomie.

  6. Fijne dingen van thuis meenemen kunnen helpen te ontspannen.
    Bijvoorbeeld een knuffel, een eigen kussen of deken. Maar soms ook een foto (even een afweging maken of dit jouw kind helpt of juist averechts werkt!). Door de bekende spullen en vaak ook geur voelt het sneller vertrouwd voor je kind. Overigens kan dit ook even duren. Mijn dochter vertelde vrijdagavond dat haar knuffels niet lekker roken, want ze roken naar auto… zaterdagavond roken de knuffels weer naar haar zei ze. Zo zie je maar, voor ieder kind werkt het anders.

  7. Thuiskomen.
    Voor sommige kinderen is het wennen om weer thuis te zijn. En vaak gaan we redelijk snel na een vakantie weer aan het werk of zelfs ook naar school. En dat kan best een overgang zijn. Van veel tijd met elkaar naar er weer aan wennen dat je niet altijd bij papa of mama bent. Iets om rekening mee te houden als je merkt dat je kind zich wat aanhankelijker opstelt. Het is vaak écht een kwestie van wennen. Extra knuffelen en ook tijd maken om samen wat te doen helpt hierbij!

Stefanie Veld - ouder en kindercoach - hooggevoelige kinderen met een sterke wil

Heb jij nog tips voor andere ouders? Of wil je me laten weten wat je van mijn blog vindt? Onderaan deze pagina kan je een berichtje achterlaten. Groetjes Stefanie

Er zijn natuurlijk nog veel meer tips te delen. En iedere situatie is anders. Lijkt het je fijn als ik met je meedenk? In hoe je met dit soort momenten kunt omgaan en de rust zoveel mogelijk kunt bewaren? Je bent van harte welkom voor een telefonisch kennismakingsgesprek. Daarin bespreken we waar jullie tegenaan lopen en wat jullie vraag is. En hoe ik jullie daarin verder kan ondersteunen. En dat kan een kleinere vraag zijn die in één gesprek besproken kan worden, of een grotere vraag waarvoor we samen een traject kunnen doorlopen. Een afspraak maken voor een kennismakingsgesprek kan via mail of telefonisch.

Naadjes in sokken, labeltjes, ruwe stoffen, heeft jouw hooggevoelige kind ook een sterke voorkeur voor bepaalde kleding?

Veel gevoelige kinderen hebben last van naadjes in kleding, labeltjes die prikken en ruwe stoffen. Soms kan zelfs een spijkerbroek al ontzettend vervelend zitten. En heel eerlijk… ik vind het eigenlijk ook niet lekker zitten. Tenzij het zo’n super stretchy jeans is. Maar dan nog zit ik ’s avonds toch echt het liefste in een zachte joggingbroek op de bank!

Als je hier zelf niet gevoelig voor bent kan je het je soms moeilijk voorstellen dat een kind hier zo ontzettend veel last van kan hebben. Ik weet nog dat mijn moeder vroeger alle labeltjes uit onze kleding knipte. En dan nog bleef er soms zo’n vervelend randje zitten. Maar ook kriebelende truien kan bijvoorbeeld heel vervelend zijn. Of sokken die knellen.

Ik weet tegenwoordig wat mijn kinderen wel of niet fijn vinden. En houd daar rekening mee als ik het bestel. Ja bestel, want dat werkt over het algemeen meer ontspannen dan een middagje shoppen. Thuis kunnen ze de kleding passen op een moment dat daar de energie voor is. We hebben de ruimte (poeh… die pashokjes kunnen soms zooo benauwd zijn 😉) en de rust. Een middagje winkelen zorgt toch vaak voor een enorme lading prikkels. En dan is eigenlijk alles teveel. Wij bestellen dus. Laatst bestelden we bij Sam Sensory Clothing, zij maken super zachte kleding! Maar daar verderop in dit blog meer over.

Houd bij het kiezen van kleding rekening met wat jouw hooggevoelige kind fijn vindt aanvoelen.

Ik hoor soms van ouders dat ze het ontzettend jammer vinden dat hun kind niet alle kleding die zij leuk vinden wil dragen. Of dat kleding gekocht wordt en ongedragen in de kast ligt. Ik begrijp dat het jammer is als je net veel geld hebt uitgegeven aan een nieuw setje en je kind wil het niet aan. Goed inzicht krijgen in welke kleding voor jouw kind fijn is helpt daar enorm in. En dat zorgt er ook weer voor dat jouw kind minder snel overprikkeld is.

Want laten we eerlijk zijn, als jij de hele dag in een te strakke broek met te strakke pumps met te hoge hakken moet lopen ben je het aan het eind van de dag ook wel een beetje zat (beetje overdreven natuurlijk maar je begrijpt vast waar ik heen wil).

Sam Sensory clothing

Wij zijn fan van de kleding van Sam Sensory Clothing. En echt An, ik kan niet wachten tot er een collectie voor volwassenen is!

Vorige week werd er een groot pakket bezorgd. Al eerder bestelden we ondergoed van SAM Sensory. En dat bevalt zo ontzettend goed dat we nu ook wat andere producten wilden proberen. We bestelden een suuuuuper zacht vest, een fidget stressbal, bijt elementen voor aan het vest (deze kan je ook weer losmaken, handig voor de was en het schoonmaken van de bijt elementen). Super handig en fijn voor kinderen die behoefte hebben aan friemelen én gevoelig zijn voor naadjes in hun kleding, niet van ruwe stoffen houden en juist wél van super zacht. Ook bestelden we een verzwaarde kraag.

Het vest kan amper in de was, zodra het droog is wil mijn zoon het meteen weer aan. De bijtelementen ging hij enthousiast te lijf. Een beetje té enthousiast. Na contact met An hebben we de bijtarmband uitgeprobeerd, dat ging beter. De bijtelementen voor aan het vest gebruikt hij nu om op te sabbelen en zachtjes te bijten. En de fidget stressbal verplaatst zich door het hele huis. Doordat mijn zoon nu de bijtelementen en de armband heeft, doet hij zijn mouwen niet meer in zijn mond. En door ergens op te sabbelen of te bijten verwerkt hij prikkels wat weer meer rust brengt. Heel fijn dus.

Helemaal hooggevoelige kinderen die prikkels opzoeken, houden van meer en sterkere tactiele prikkels. Hierdoor reguleren ze hun aandacht en ook vermindert het stress. Friemelen verbieden werkt dus juist averechts.

De verzwaarde kraag wordt denk ik binnenkort nog een keer besteld. Naast dat mijn beide kinderen de kraag erg fijn vinden, pak ik deze ook regelmatig. Door de diepe druk merk ik dat ik me sneller en beter kan ontspannen. Het voelt een beetje als een warme knuffel! Ik leg de kraag over mijn schouders. Mijn kinderen zitten er ook mee op hun schoot of ze willen de kraag op hun rug als ze in bed liggen. Ze vinden de kraag beiden prettiger dan een verzwaringsdeken omdat de verzwaarde kraag een kleiner formaat heeft en daardoor een stuk handzamer is. Binnenkort gaan wij op vakantie en ik denk dat deze bovenaan ons inpaklijstje staat!

Ik ben ontzettend enthousiast over de producten van Sam Sensory Clothing en daarnaast ook over de service van An. Ze doet een leuk handgeschreven briefje bij de bestelling. En daardoor voelt het voor mij dat het met liefde en aandacht is ingepakt!

Ben jij super nieuwsgierig geworden en heeft jouw kind ook behoefte aan zachte kleding of friemel/onptrikkel elementen voor aan kleding? Neem dan eens een kijkje op de website! Je vindt ‘m hier. Ik zag trouwens ook pas voorbijkomen dat volwassenen met maat M ook de grootste kindermaat passen!

Kennismakingsgesprek

Merk je dat je het soms een flinke zoektocht vind in wat fijn is en wat juist lastig is voor jouw  hooggevoelige kind? En lijkt het je fijn als iemand met je meekijkt en denkt? Ik ben Stefanie Veld en in mijn praktijk begeleid ik hooggevoelige volwassenen en ouders- en hun gevoelige kind. Samen kijken we naar waar jullie behoefte aan hebben en hoe ik jullie daarin kan ondersteunen. Wil je weten wat ik voor jou (jullie) kan betekenen? Je bent van harte welkom voor een kennismakingsgesprek. Een afspraak maken kan per mail of telefonisch. Meer informatie over coaching vind je hier.

Tips om jouw hooggevoelige kind te helpen bij de overgang van de kerstvakantie naar het schoolritme.

De vakantie loopt weer ten einde. Wij zijn heerlijk bijgekomen. Wat was ik toe aan een wat trager tempo, iets langer in bed liggen, even geen broodtrommels en fruitjes klaarzetten en vooral wat meer tijd samen! Maar het ‘gewone ritme’ is ook wel iets waar ik weer naar uitkijk.

In die eerste week na de vakantie hou ik altijd wat meer rekening met momenten om op te laden en te ontladen. En ook toch wel met dat de eerste week soms niet altijd even soepel verloopt omdat het omschakelen tussen twee totaal verschillende ritmes gewoon wennen is voor veel kinderen. Waaronder die van mij 😉

In dit blog deel ik een aantal tips met je die jou en je kind kunnen helpen de overgang wat soepeler te laten verlopen.

Groetjes Stefanie


Meer prikkels te verwerken. Moeite met slapen, veel wakker worden en dromen.

Doordat er een behoorlijk verschil is in de hoeveelheid prikkels thuis en op een schooldag, heeft je kind ook meer tijd nodig om de prikkels van die dag te verwerken. En als dit overdag nog niet (helemaal) gelukt is, dan merk je dat bijvoorbeeld doordat je kind meer moeite heeft met in slaap vallen, ’s nachts vaker wakker wordt en uit bed komt (genegenheid zoeken bij jou!) of veel droomt.

Overdag kan je dit bijvoorbeeld ook merken doordat je kind hangeriger is, een korter lontje heeft of sneller huilt.

In de eerste schoolweek (of weken) meer ruimte voor oplaadmomenten.


Door de verandering krijgt je kind een stuk meer nieuwe indrukken te verwerken. Iedere nieuwe situatie wordt door hooggevoelige kinderen diepgaand verwerkt. En dat kost vaak een hoop energie.

Je zult dan ook waarschijnlijk wel merken dat die eerste schoolweek erg vermoeiend kan zijn. Misschien merk je het op het eerste oog niet (helemaal als je een hooggevoelig kind met een sterke wil hebt!) en wil je kind graag veel speelafspraakjes plannen en voor lekker door denderen. Als je merkt dat het emmertje van je kind vol is, bijvoorbeeld door een korter lontje, boze buien, moeite met in slaap vallen, dan kan het fijn zijn om even wat gas terug te nemen en meer rust momenten in te plannen.

En dat kan best een uitdaging zijn, want hoe fijn is het dat je al je vriendjes en vriendinnetjes weer ziet?! Dan wil je toch ook gewoon super graag spelen! Een afweging in wat handig is, helpt je dan om het thuis ook gezellig te houden en ervoor te zorgen dat het voor je kind ook fijn blijft voelen.

Afscheid nemen.

Naar school gaan is voor een hooggevoelig kind afscheid nemen. Misschien zijn jullie in de vakantie heel veel samen geweest. En ook het weer minder samen zijn is een verandering. Een verandering waar een hooggevoelig kind soms wat meer moeite mee kan hebben. Misschien mag je kind een knuffeltje mee naar school nemen. Als school hier niet voor open staat kunnen jullie ook samen een armbandje maken, of een hartje op jullie hand tekenen. Zo blijft je kind de verbinding met thuis voelen als het op school is. En daardoor zal het zich een stuk meer ontspannen voelen. Sommige kinderen vinden het fijn om de geur van hun moeder te herkennen of hebben baat bij essentiële oliën.

Het helpt natuurlijk ook als je het gevoel van je kind erkent. Maar ook relativeert. Dus bijvoorbeeld: ‘Ik zie dat je het spannend vindt om naar school te gaan. Mama komt je straks weer ophalen en dan gaan we weer lekker knuffelen!’

Na school ook écht even tijd maken om samen te knuffelen, een boekje te lezen of te bespreken hoe het op school was helpt je kind de volgende keer om het afscheid makkelijker te maken. Juist omdat je kind weet dat het na school weer bij jou is.

Om dit visueel te maken, kan je een dagplanning maken. Hierop geef je aan hoe de dag in grote lijnen zal verlopen. En zo kan je kind ook zien dat er na school genoeg tijd is voor knuffels en even samen iets doen.

Weer wennen aan het ‘moeten’.

In de vakantie is er vaak veel meer ruimte voor vrije keuze (wat soms ook een uitdaging is, want hoe vul je die tijd dan in?!). En als kinderen naar school gaan is er toch weer meer ‘moeten’. De wekker gaat weer, op tijd aankleden, zwemles, op school wordt van alles verwacht. En helemaal hooggevoelige kinderen met een sterke wil kunnen daar soms wat moeite mee hebben.

Hooggevoelige kinderen met een sterke wil hebben vaak een enorme behoefte aan autonomie. Aan zelf bepalen dus. En tsja… op school zijn er nu eenmaal dingen die moeten gebeuren.

Een goed moment om de verschillen te bekijken.

Na een vakantie is het vaak een goed moment om te bekijken wat er tijdens de vakantie en tijdens de schoolweken anders is. Is jouw kind bijvoorbeeld meer gespannen als het naar school gaat, is die buikpijn er ineens weer? Of speelt er iets anders? Dan kan het goed zijn om dat extra in de gaten te houden. Het kan natuurlijk tijdelijk zijn, maar duurt het langer dan is een gesprekje op school een goed idee.

Online masterclass voor ouders van een hooggvoelig kind met een sterke wil.

Heb jij behoefte aan meer handvatten? Wil jij weten hoe jij er samen met je kind voor kunt zorgen dat het niet steeds overprikkeld raakt? Wil je weten hoe jij je kind helpt lekker in slaap te vallen door de dag rustig af te sluiten? Of heb je andere vragen over jouw gevoelige kind?

Deelname aan de masterclass kost €22,50 per scherm.

Na de masterclass blijft de replay een week beschikbaar. Ook ontvang je per mail een werkboek met de belangrijkste punten erin.

Aanmelden voor de masterclass kan hier.

Wat heeft het lastige gedrag van ons kind ons te vertellen?

Een kind dat overal nee op zegt. Als je iets van hem verwacht, komt het in opstand. Alleen die ene kleur beker willen, of het brood op een bepaalde manier gesneden hebben. De spanning loopt op. En al die kleine momentjes bij elkaar leiden samen tot een enorme uitbarsting. Je kind is niet meer te bereiken. Je probeert het rustig te krijgen. Maar je kind slaat van zich af. Probeert ruimte voor zichzelf te maken en wil niet aangeraakt worden. De woede wordt afgereageerd op jou, of op het stuk speelgoed wat toevallig net in de buurt staat.

Je hebt al van alles geprobeerd. In de hoek of op de gang zetten, streng toespreken, speelgoed wegzetten, je kind naar boven sturen. Maar alles wat je daarmee bereikt is een kind dat nog meer overstuur is en frustratie bij jou.

Emoties hebben een signaalfunctie.

Emoties hebben een signaalfunctie. Ze vertellen ons hoe het met ons gaat. Voelen we ons blij, dan gaat het goed met ons. Voelen we ons boos, dan is er een grens overschreden. En welke grens dat is, dat is voor iedereen anders. En ook per dag weer anders. Door te proberen boosheid of verdriet te stoppen, zeggen we eigenlijk dat het er niet mag zijn. Terwijl wij mensen juist uitgerust zijn met zo’n ontzettend mooi systeem om ons de weg te wijzen. Het is alleen zo dat wij in de loop der tijd hebben geleerd dat te negeren en vooral door te gaan met de dagelijkse bezigheden.

Door weer aandacht te gaan geven aan die mooie en handige signaalfunctie, kunnen we ontdekken wat er eigenlijk speelt. Want dat opstandige gedrag van jouw kind, het niet luisteren, laat misschien wel zien dat zijn emmertje volloopt en dat ontspanning en ontlading nodig is. Zodat er weer ruimte is om open te staan voor andere dingen. Zoals met jou praten.

Met een vol hoofd sta je niet open voor leren.

Als je niet lekker in je vel zit, of als je emmertje vol is, hebben je brein en lichaam de taak om er voor te zorgen dat jij dit overleeft. Dat jouw kind dit overleeft. En dan maakt het helemaal niet uit dat het vandaag geen tijger is maar gewoon een drukke werkdag of schooldag. Maar met dat jouw lichaam ervoor zorgt dat jullie de dag doorkomen en er aan het eind van de dag nog zijn (en in  welke emotionele staat maakt dan helemaal niet uit…) geeft het zijn aandacht dus aan de belangrijkste dingen. En iets nieuws leren is er op dat moment niet één van. En luisteren naar je moeder ook niet.

Vaak hoor ik van ouders dat het lijkt alsof hun kind niet bereikbaar is als het een driftbui heeft. Dat het dan helemaaal niet meer luistert. En dat klopt dus in zekere zin ook. Je kind staat niet meer open voor gesprek omdat alle fysieke processen gericht zijn op overleven.

Wat heeft mijn kind nu nodig?

Dus het eerste wat nu belangrijk is, is dat je jezelf de vraag stelt: ‘wat heeft mijn kind nu nodig?’ en dan vooral voorbij de ideëen van wat zou moeten en hoe het hoort. En terug naar het voelen en écht kijken naar je kind. Misschien is het een knuffel (soms is dat teveel voor een kind dus doe dat dan vooral niet), wat meer ruimte, tijd alleen, even op zijn bed liggen, even lekker hard stampen of buiten een rondje rennen.

Dus neem de komende dagen eens de tijd om naar je kind te kijken. Wat heeft het lastige gedrag van jouw kind je te vertellen? En wat heeft jouw eigen gevoel daarover jou te vertellen?

Want hoe zou het zijn als je die overprikkeling en die boze buien voor kunt zijn, dat je kind zich weer fijn voelt, je weer kunt genieten van jouw gezin. En niet het gevoel hebt dat je steeds op eieren loopt.

Wil je graag meer weten over hoe je hiermee zelf aan de slag kunt? Op woensdag 13 oktober geef ik om 10:00 een online masterclass voor ouders van hooggevoelige kinderen met een sterke wil waarin ik dit wat uitgebreider vertel. En ook is er ruimte voor het stellen van vragen. Er komt een replay, dus je kunt het ook later terugkijken. Na de masterclass ontvang je ook een digitaal werkboek met de handvatten erin. Via onderstaande knop vind je meer info en kan je je aanmelden. Heb je vragen over de masterclass? Stuur me gerust een mailtje!

Ik heb al zoveel geprobeerd waarom lukt het niet?

Veel ouders hebben er al een flinke zoektocht opzitten. Ik hoor regelmatig van moeders dat ze al verschillende boeken hebben gelezen over het opvoeden van een hooggevoelig kind met een sterke wil. En dat ze tips hebben opgezocht op internet. Maar dat het resultaat toch niet zo is zoals ze hoopten. In dit blog neem ik je mee in hoe dat komt.

Ook ik blijf wel eens hoopvol (en tegen beter weten in) aanmodderen in de hoop dat het beter wordt.

Vandaag heb ik na twee en halve maand weer hardgelopen! Jeeej! Een verrekte spier in mijn linker bovenbeen hield me tegen. Zo zou je het kunnen zien… Maar ik kom er later op terug dat ik het nu anders zie. In plaats van hardlopen werd het veel wandelen. Niet te ver, maar wel in beweging blijven. Yoga oefeningen om mijn spieren te versoepelen. En ook lekker voor de ontspanning natuurlijk! Maar ook met wandelen bleef mijn spier zeuren. Het ging me allemaal een beetje te lang duren en het frustreerde me toch wel flink dat ondanks mijn inspanning er niets veranderde! Twee weken geleden besloot ik dat het lang genoeg had geduurd en maakte ik een afspraak bij mijn fysiotherapeut. Die stelde na een paar blikken en oefeningen vast dat de spier in mijn linker bovenbeen korter was dan in mijn rechterbovenbeen. Ik kreeg een reeks yoga oefeningen doorgestuurd om die betreffende spier te gaan oprekken. Drie keer per dag doe ik ze trouw. En laat er in die reeks nou net een oefening zitten die ik nog niet zelf deed. En die oefening… heb ik blijkbaar nodig om mijn spier op te rekken! Met als resultaat dat ik nu weer een rondje heb hardgelopen!

Veel ouders hebben al heel veel geprobeerd voordat ze de stap zetten naar een kindercoach.

Je zult je misschien afvragen, waarom in hemelsnaam dit op de website van een ouder- en kindercoach?! Veel ouders hebben al zoveel geprobeerd voordat ze de stap zetten naar een kindercoach. Veel ouders hebben boeken gelezen, internet afgestruind, adviezen uit hun omgeving geprobeerd. Maar niet met het resultaat waar ze naar zoeken. Een rustiger gezinsleven en een kind dat lekker in zijn vel zit.

Vanochtend rondde ik een traject met een moeder af. We evalueerden ons traject samen. Ze vertelde me dat ze blij is dat ze me gebeld heeft. Want je leest zoveel. Maar je eigen situatie is toch net anders dan al die andere situaties. Niet zelden komen er dingen ter sprake waar je zelf niet aan denkt en waarbij het fijn is dat iemand anders er wel aan denkt.

‘Ik ben zo blij dat ik jou gebeld heb!’

Iedere week heb ik ruimte voor kennismakingssessies. Daarin bespreken we jouw hulpvraag. Waar loop je tegenaan in de opvoeding van jouw gevoelige kind? Wat zou je anders willen zien? Ik geef je alvast een paar handvatten waarmee je aan de slag kunt en vertel je wat ik voor jullie kan betekenen. Wil je graag verder met mij aan de slag? Dan plannen we een intake gesprek in. Heb je vooraf vragen? Wil je liever eerst alleen het eerste gesprek inplannen? Ook helemaal goed. Een goede klik is echt super belangrijk voor een coachtraject. Denk ik dat iemand anders jullie beter kan helpen? Dan zal ik je graag doorverwijzen naar een collega.

Wat te doen bij een boze bui bij jouw hoogsensitieve kind met een sterke wil?

emotieregulatie - coachpraktijk Stefanie - Katwijk

Dit is by far de vraag die ik het meeste krijg van moeders van hoogsensitieve kinderen (met een sterke wil).  Want het gebeurt nogal eens. Emmertjes die vollopen. Dat ze te weinig autonomie ervaren. Dat er een verandering plaatsvindt die ze nou net niet helemaal verwacht hadden. Voor gevoelige kinderen vaak lastige dingen. In dit blog deel ik een aantal tips met je waarmee jij je hoogsensitieve kind met een sterke wil kunt ondersteunen en om kunt gaan met de boze buien.

Boosheid heeft een functie.

Kinderen worden niet zonder reden boos (wij volwassenen trouwens ook niet). Je boos voelen heeft een functie. Het wil je ergens voor waarschuwen. En dat wij volwassenen dat bij kinderen dan soms even net niet zo’n goede reden vinden om boos over te worden.. tsja dat is ons probleem. Een beetje kort door de bocht gezegd.

Een boze bui is dus een teken dat er iets aandacht vraagt. Misschien had jouw kind een drukke dag op school, had het ruzie met een vriendje, heeft het trek, heeft het niet zo lekker geslapen vannacht… Er zijn ontelbare redenen waarom jouw kind zich nu misschien even niet zo fijn voelt.

Inzicht in de signalen van jouw hoogsensitieve kind.

En om de boze buien in aantal te laten afnemen, is het belangrijk om die redenen te achterhalen. Om de signalen van je kind te gaan herkennen. Wanneer zit je kind in rood, oranje of groen? Het helpt vaak als je na zo’n boze bui even een kort moment neemt om na te gaan wat er voorafgaand aan de boze bui gebeurde. En wat er verder die dag is gebeurd. Een boze bui lijkt vaak vanuit het niets te komen. Maar het is een opéénstapeling van allemaal gebeurtenissen en ervaringen. En op het moment dat het emmertje van jouw kind te vol zit, MOET dat er uit!

In het geval van boze buien geldt ook het ‘voorkomen is beter dan genezen’. Het leren omgaan met boze buien is fijn en handig, maar dat de hoeveelheid boze buien afneemt is natuurlijk nog veel fijner. En dan helpt het écht écht écht om inzicht te krijgen in de redenen hierachter. Zoals ik hierboven uitlegde.

En als je kind dan toch boos wordt? De hersenen van je kind functioneren op zo’n moment even niet zoals wij dat zouden willen. Emotieregulatie, even niet beschikbaar. Dus op het moment van een boze bui, heeft het geen zin om je kind aan te spreken op zijn gedrag. Het komt niet binnen. En je kind zal er dus ook weinig van leren. Waarschijnlijk zelfs niets van leren.

Emmertjes en volle hoofden legen.

Stap één is nu dat je kind zich weer rustig gaat voelen. Sommige kinderen vinden knuffelen fijn, andere kinderen willen absoluut niet aangeraakt worden (onthoudt, je kind heeft al een vol emmertje dus aanraking kan dat emmertje in sommige gevallen nog meer doen overstromen!) Geef je kind eerst wat ruimte om te kalmeren. Vertel je kind dat je er voor hem of haar bent zodra het daar behoefte aan heeft.

Een andere manier om een vol emmertje te legen is bijvoorbeeld even heel hard stampen, rondjes rennen, op de trampoline, touwtje springen. Iets wat je kind graag doet. Hiermee kan je kind weer zakken van rood naar oranje.

Er is dus niet één pas klaar antwoord op de vraag ‘Wat te doen bij boze buien?’ Het is vallen en opstaan. Samen met jouw kind ontdekken wat werkt voor jullie. Voelt jouw kind aankomen dat het boos gaat worden? Aan je kind gaan herkennen dat het al in oranje zit zodat je een activiteit kunt starten die er voor zorgt dat je kind terug zakt naar groen.

En die zoektocht vraagt best wel wat van jou als moeder.

Samengevat hoe je met de boze bui van jouw hoogsensitieve kind kunt omgaan:

  1. Op het moment van een boze bui is RUSTIG WORDEN HET ALLER BELANGRIJKSTE.
  2. Op het moment dat je kind weer rustig is, samen in gesprek gaan over wat hem of haar de volgende keer kan helpen vóór de boze bui.
  3. Inzicht krijgen in de groene/oranje/rode momenten van jouw kind. Zo kun je een balans maken in het soort activiteiten op de dag. Een stoplicht ophangen helpt eerst. Later gaat het vanzelf en heb je het stoplicht niet meer nodig. Al kan het soms fijn zijn om het er even bij te pakken.
  4. En ook jouw eigen stuk hierin is SUPER BELANGRIJK! Hoogsensitieve kinderen reageren heel sterk op hun omgeving. En vooral op de mensen die heel dicht bij ze staan. Hun moeder bijvoorbeeld ? Dus ze voelen het ook heel goed aan als jij niet lekker in je vel zit. En nemen dat gevoel zelfs vaak over zonder dat ze dat zelf in de gaten hebben. Het kan dus ook wel eens helpen om even bij jezelf na te gaan waar jij je boos/verdrietig/gefrustreerd over voelt… hier in een ander blog meer over. Mocht je er alvast meer over willen weten. Spiegelneuronen… die zorgen daar voor!

Ik kan me best voorstellen dat je nu denkt.. ja leuk die informatie! En nu?! Het is écht een kwestie van kijken, leren, vallen, opstaan. En opnieuw. Dus als jij écht wat wilt veranderen binnen jouw gezin, dan is het belangrijk dat je er tijd voor vrijmaakt. En dat je naar jezelf durft te kijken.

Maar als je dat dan éénmaal gedaan hebt, levert het je ZOVEEL op! Je zult merken dat er meer rust binnen jouw gezin komt, dat je kinderen zich fijner voelen, dat jij je fijner voelt!

Denk je na het lezen van deze tekst… ‘JAAAAAA!!!! Ik wil ook weer rust in mijn gezin!’ en vind je het fijn om daar eens samen over te sparren? Plan dan een GRATIS telefonische kennismakingssessie in. We bespreken jouw situatie en ik geef je meteen een aantal tips mee waar je thuis mee aan de slag kunt. Afspraak maken? Dat kan door op onderstaande knop te drukken!

Op donderdag 18 juni geef ik een online workshop voor ouders van hoogsensitieve kinderen. Daarin is ook ruimte ook ruimte om je vragen te stellen.

maak hier een afspraak voor een gratis kennismakingssessie - coachpraktijk Stefanie
workshop voor ouders van hoogsensitieve kinderen Katwijk - coachpraktijk Stefanie

Ze geniet van het Sinterklaasfeest maar dan.. Ik zie haar verstijven en haar lip trillen… mijn moederhart zegt: ‘Neem haar mee!’

Sinterklaas, een tijd vol gezelligheid en samenzijn. Maar ook heeel, heeel veel indrukken en prikkels. Vorige week plaatste ik een aantal posts met tips om je kind te kunnen ondersteunen in deze tijd van het jaar. Want hoe gezellig het ook is, de emmertjes raken toch sneller vol.

Maar wat als het écht een rommeltje is? Alles is anders!!!
Gisteren namen onze kinderen hun laars mee naar school, schoen zetten op school. Super spannend en super leuk! Wat zou er in zitten? Zou Ozosnel weer in school poepen? En de juf had het ook over een rommelpiet? Gisteren was het allemaal nog leuk, ‘ik heb er zo’n zin in!!!!’ Vanochtend begonnen we de ochtend met ‘mama, ik heb zo’n buikpijn, ik ben ziek, ik wil niet naar school ik wil bij jou blijven!’ De jongste.. net vier en nog niet zo lang op school. Het eerste jaar Sinterklaas op school. Ik vroeg haar wat ze er van vond dat ze gisteren haar schoen op school had gezet en dat de juf het over de rommelpiet had. Dat vond ze wel erg spannend, want wat als de klas écht een rommeltje was?! Een paar extra knuffels en geruststellende woorden ‘mama gaat mee naar school en we gaan samen kijken’ en daar ging ze, toch naar school. Knuffel onder haar arm en gaan!

Dat koppie had voordat we überhaupt op school waren dus al overuren gedraaid. Want alles ‘moet’ overdacht worden. ‘Wat als het écht een rommeltje is? Wie gaat dat dan opruimen? Maar je moet toch je eigen rommel opruimen? Wat als mijn schoen weg is? Wat zou er in mijn schoen zitten? Wat als de sleutel van de juf kwijt is? Want de juf zei dat ze een keer de sleutel gepikt hebben..’ En dan moet de dag dus nog beginnen..

Van dikke tranen tot dikke pret! Een batterij aan intense emoties in een kwartier tijd.
Oei oei oei… op weg naar school viel haar knuffel in een regenplas. Dikke tranen, knuffel nat en absoluut niet meer knuffelbaar voor op school. En nee toch? De deur van de klas was dicht! En de juf stond in de gang. Hé dit is anders dan hoe het normaalgesproken gaat, op iedere andere schooldag. Eén grote dolle boel! De kinderen zochten de sleutel en gluurden door het raam. Dikke pret en helemaal hieperdepiep! Ze deed vol enthousiasme mee, ‘Ozosnel is in de klas geweest!!!’  en ze zochten samen naar de sleutel. De deur ging open en er was een puzzel. De cadeautjes liggen in de stal! En hop in één grote optocht van dolenthousiaste kinderen naar de stal. Zoeken zoeken en ja hoor, dat ligt een zak met cadeautjes.

Vertrouwen en loslaten
Ineens zie ik het gezichtje van mijn dochter betrekken, schoudertjes opgetrokken. ‘Wil je een knuffel van mama?’ en ze kruipt tegen me aan. ‘Ik wil met mama mee naar huis’. Ik vertel haar dat ik haar eerder ophaal vanmiddag, dat ze dan lekker met mama kan knuffelen. De juf neemt haar over, ‘kom we gaan je knuffel op de verwarming leggen’. Dan kan ze in ieder geval naar haar knuffel kijken. En ik vertrek naar huis. Mijn moederhart zegt: ‘neem haar mee!!!’ maar ik weet ook dat ze geniet van het feest en dat als ik weg ben dat het weer goed gaat. Voor ons allebei een stukje loslaten. In kleine stapjes..

Rest and recharge
Ze vindt de gezelligheid zo ontzettend leuk, geniet van het samenzijn, het grote feest van Sinterklaas, de versierde klas en natuurlijk van het lekkers ?. Maar ook haar emmertje is sneller vol,  net als mijn emmertje overigens. (Respect voor de juffen, 20 van die dol enthousiaste kleuters!) En dat is iets om rekening mee te houden. Plan een extra middagje thuis in, kruip lekker samen op de bank met een boekje, een film of ga knutselen. Dan kunnen jullie samen weer opladen voor de volgende dag zodat je kind ook dan weer plezier kan hebben in het feest!